ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 40

กฎเขกกะโหลก

กฎเขกกะโหลก เป็นเช่นไร อ่านได้ใน ตอนนี้ ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 40

ตอนที่ 40 “อย่าเรียกผมว่าอนุชาย 1”

            ดร.เดียร์เนียวรองรัฐมนตรีว่าการกระทรวง………….

28 เมษายน 2017

….ผมชื่อ เดียร์เนียว ส่วนชื่อจริงขอไม่เปิดเผยก็แล้วกันนะครับ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เคยดำรงตำแหน่งรองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงหนึ่งมานะครับ ปัจจุบันว่างงานรึเปล่า ก็ไม่เชิง ผมเปิดบริษัท W.T.V. วีซ่า จำกัด เล็กๆ น้อยๆ นะครับสนุกๆ แต่ส่วนใหญ่จะช่วยงานที่บ้านอยู่ฝ่ายต่างประเทศต้องบินไปเจรจาธุรกิจบ่อยๆ แต่งงานแล้วครับมีลูกชายวัย 6 ขวบ 1 คน ชื่อน้องปีใหม่ครับ ปีหน้ากะว่าจะให้เขาย้ายไปเรียนที่ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา โรงเรียนเก่าของผมเอง แม่เขาจะตามไปดูแล….วันนี้ผมว่างเลยกะจะเคลียร์อัลบั้มรูปเก่าๆ สมัยยังใช้กล้องฟิล์ม แต่บังเอิญได้เจอเข้ากับอัลบั้มหนึ่งที่รู้สึกคุ้นตาเหลือเกิน ลายมือที่เขียนด้วยตัวหนังสือกว้างๆ ยาวๆ ว่า “กฎเขกกะโหลก” คงไม่ใช่ใครนอกจากเขา ผมค่อยๆ เปิดดูภาพที่ละแผ่น ที่ละหน้า ที่มีสีเมจิกสีแดงเขียนกฎบ้าๆ กำกับใต้ภาพชายหนุ่ม 2 คนกำลังยอกล้อกันในอาริยาบถต่างๆ

“กฎเขกกะโหลก”

1. ท่าบอกรัก ให้ใช้มือข้างใดข้างหนึ่งลูบที่กะโหลก อนุญาตให้ตีเบาๆได้

2. ท่าบอกหมั่นไส้หรือบอกรำคาญ ให้เขกกะโหลกได้ แต่ห้ามแรง

3. ท่าบอกโกรธ แต่ยังรักอยู่ ให้ใช้ฝ่ามือตบหน้าหรือกะโหลกส่วนใดส่วนหนึ่ง น้ำหนักที่      ตบอยู่ที่อารมณ์โกรธนั้น ซึ่งผู้ถูกตบจะต้องประเมินเอง

4. ท่าบอกเกลียดหรือบอกเลิกให้ใช้กำปั้นชกเข้าตรงๆ ที่ใบหน้า หรือกะโหลกส่วนใดส่วนหนึ่งแรงสุดชีวิต….

….ผมเผลอหลับตานึกถึงความรู้สึกในช่วงเวลานั้นผ่านไปกี่นาทีไม่รู้ ไม่อยากรับรู้ใดๆ กระทั้งเสียงเคาะประตู

“ก๊อกๆ” ดังขึ้นอาการชาตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าจึงบอกสถานะสีดำค้างคาในหัว

“ขอโทษคะ คุณแจง W.T.V. วีซ่ามาถึงแล้วคะ” เสียงเลขาสาววัย 40 ปี ดังไกลจนสถานะสีดำยิ่งดำสนิทมากขึ้น “นายน้อย นายน้อยคะ”เธอกระตุ้นด้วยการเดินเข้ามาในห้อง แล้วขึ้นเสียงสูงสู่ระดับตะโกนใส่หน้า “นายน้อยคะ…”

                ผมสะดุ้งโคลงเคลง มือวางอัลบั้มกฎเขกกะโหลกไว้บนโต๊ะแบบไม่ประณีต “หือ ว่าไงนะ…”

“คุณแจง W.T.V. วีซ่า มาถึงแล้วคะ”

“อ้าวเหรอ…..ให้เข้ามาได้”

“คะ ว่าแต่นายน้อยจะรับกาแฟไปด้วยเลยรึเปล่าคะ”

“OK….ขอเป็นกาแฟดำ อีกสักชั่วโมงนะ”

“ได้คะ……….”

                หลังจากเลขาเดินส่ายตูดกลมๆ ราวกับแตงโม 2 ใบซ่อนในกระโปรงระดับเข่าสีดำออกนอกห้องไปแล้ว ผมจึงเก็บอัลบั้ม กฎกะโหลก สอดไว้ในลิ้นชักที่สามารถหยิบจับได้สะดวกก่อนสาวสวยวัย 25 ปี ตัวผอม ขาว สูงจะเปิดประตูหอบเอกสารเดินเข้ามาหยุดกลางห้อง

                “คุยกันตรงนี้เลยก็ได้ครับน้องแจง เชิญนั่งครับ” ผมวาดมือนำเธอมาที่โต๊ะแทนชุดรับแขกที่อยู่ห่างออกไปติดกับผนังกระจก

                “สวัสดีคะท่าน….เห็นวันนี้ท่านจะไม่เข้าออฟฟิต แจงเลยเอาเอกสารยื่นขอวีซ่าหลายประเทศมาให้เซ็นนะคะ”

                “ครับ ผมต้องเตรียมตัวไปแอฟริกาใต้ 2 อาทิตย์นะ….มีกี่รายหอบมาซะเยอะเชียว” ผมถามขณะสายตาก็ประเมินไปด้วย

                “20 ท่านคะ….ส่วนใหญ่จะไปอเมริกากับยุโรป แต่มี….เอ่ออออ” เธอหยุดราวจะประเมิน “เอ่อ….คุณอนุชัย จะไปแคนาดา” และหลุดชื่อสุดท้ายออกมาอย่างคนระมัดระวังตัว

                “อนุชัย อนุชาย” ผมทวนชื่อและจงใจจะลากคำสุดท้ายให้ยานๆ ยาวๆ ขณะที่สมองนึกถึงกฎเขกกะโหลก 4 ข้อขึ้นมาในใจ

“คะ พี่ทิมมี่ คะ…..”

ผมราวกับถูกตอกตรึงด้วยหมุดไว้กับเก้าอี้นวม ผมพ่นลมหายใจแรงๆก่อนเบาะหนังสีดำจะกลืนกินผมไปทั้งร่าง จนน้องแจงที่นั่งจ้องรีบก้มหน้าเก็บอาการไปอีกคน “ไหนๆ เอามาดูดิ!….” ผมยืดตัวนั่งตรงได้อีก สายตาก็ไล่ตรวจเอกสารสำหรับยื่นขอวีซ่าทีละแผ่นๆ ขณะสถานะหัวใจผมก็วูบวาบราวกับมีลมทะเลเข้าปะทะครั้งแล้วครั้งเล่า “OK แจงกลับออฟฟิตไปก่อน เดี๋ยวผมจะส่งคนเอาไปให้ภายหลัง”

“คะท่าน…..” เมื่อหญิงสาวกำลังจะลุกขึ้น

“เอ่อ….เดี๋ยวครับ…..น้องแจง คุณอนุชัยจะเดินทางเมื่อไร”

หญิงสาวชะงักแล้วนั่งลงที่เดิมอีก “แจงรู้คร่าวๆ นะคะ วันที่ 8 กรกฎาคม กลับประมาณ 23 กรกฎาคม 2017 คะ”

“ประมาณ 2 อาทิตย์….ถ้าวีซ่าผ่านให้จองตั๋วเดินทางให้เขากับผมบินไฟท์เดียวกันนะ แต่อย่าให้เขารู้เด็ดขาด”

“เป็นคาเธ่ฯ….ไปต่อเครื่องที่ฮ่องกงเหมือนเดิมนะคะ”

“ครับ ขอบคุณมาก” หลังจากหญิงสาวเดินพ้นประตูไปแล้ว ผมก็เช็คเอกสารในมืออีกรอบ “เขาจะไปไหนของเขานะ…..” ผมคิดและยังคิดวนต่อเนื่อง โทรศัพท์มือถือถูกยกขึ้นกดตัวเลขที่คุ้นเคยหลายรอบ แต่สุดท้ายผมก็กดมันทิ้งทุกรอบ “ทิมมี่….ทิมมี่….ทิมมี่….”สุดท้ายผมก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงหยิบโทรศัพท์มือถือโทรเข้าเบอร์น้องแจงแบบคนเร่งรีบ

“น้องแจงรบกวนหน่อย….ลองสอบถามพี่อนุชัยให้หน่อย เขาจะพักที่ไหน ถ้ายังไม่มีให้น้องแจงเป็นธุระจองโรงแรม Holiday Inn Vancouver Downtown&Suites บนถนน Howe ST สัก 2 อาทิตย์นะ….ขอบใจมาก” ผมรีบพูดเร็วๆ แต่กะให้น้ำเสียงชัดเจนที่สุดในรอบเดียวก่อนจะวางสายไปโดยไม่รออีกคนตอบกลับ….. “อะไรของพี่เนี้ย ทิมมี่….ทิมมี่….” ปากก็พึมพำมือก็หยิบอัลบั้ม กฎเขกกะโหลก ขึ้นมาเปิดไล่ดูทีละหน้า ทีละแผ่นแบบไม่รู้จบ….กระทั้งเจอลายมือกว้างๆ ยาวๆ ที่เขียนด้วยปากกาเมจิกสีแดงทับรูปคู่ของชายหนุ่ม 2 คนในชุดว่ายน้ำกำลังยิ้มให้กันจนเห็นฟันครบ 32 ซี่ชัดเจน ว่า

“ถ้าจะให้บอกรักจากปาก คงไม่มีทางหรอกเด็กโง่เอ้ย!….ขอตบกะโหลกทีหนึ่งละกัน” ผมหัวเราะเสียงดังขณะดวงตาทั้ง 2 ข้างก็มีสภาพไม่ต่างไปจากบ่อน้ำพุในซอกหินที่ชิมะ…. “ผมอยากจะลูบคลึงกะโหลกพี่เหลือเกินทิมมี่”

……เมื่อความรักก่อเกิด……

……หัวใจก็อบอุ่น……

……ไม่จำเป็นต้องรอรักตอบสนอง……

……เพราะหัวใจแห่งรัก…….

……จะยิ้มตอบเพราะรัก……

……เพื่อรัก เพื่อเรา แค่เรา……

…………….นิราศเมืองชิมะ ประเทศญี่ปุ่น 1997

ทรงอาจแนะนำ

ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 41 (จบบริบูรณ์)
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 39
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 38
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 37
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 36
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 35
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 34
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 33
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 32
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 31
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 30
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 29
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 28
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 27
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 26
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 25
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 24
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 23
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 22
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 21
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 20
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 19
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 18
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 17
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 16
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 15
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 14
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 13
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 12
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 11
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 10
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 9
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 8
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 7
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 6
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 5
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 4
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 3
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 2
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 1
TIMMY BUTO

About TIMMY BUTO

นักเขียน เรื่องจริงอิงนิยาย และเรื่องราวทั่วไป

View all posts by TIMMY BUTO →