ผู้เขียน: TIMMY BUTO
นักเขียน เรื่องจริงอิงนิยาย และเรื่องราวทั่วไป
อารยา เธอสวยเมื่อยามตรมใจ
อารยาเบเกอรี่ คิดบวกความสุขในมุมเล็กๆ
อารยา เธอสวยเมื่อยามตรมใจ
สวัสดีคะ..เดี้ยนชื่อกระจ่างจิตคะ (คนบ้าอะไรวะชื่อกระจ่างจิต) เดี้ยนสวย ….เดี้ยนเริ่ด….เดี้ยนกำลังจะแต่งงานกับผู้ชายคนหนึ่ง เขาหล่อมากๆ….และเค้าก็รักเดี้ยนมากๆด้วย ฮิ ฮิ….มายด้าย!…คิดไปเองนะคะ…ตอนที่ยังทำงานอยู่ประเทศไต้หวันด้วยกัน…อ้อ! เดี๋ยวๆ คะ เดี้ยนลืม…ตอนอยู่ไต้หวันเดี้ยน!เปลี่ยนชื่อเป็น อารยา นะคะ คือว่าเปลี่ยนให้เหมาะกับใบหน้าของเดี้ยนนะคะ ฮิ ฮิ ฮิ….อ้าวๆ ต่อกันเลยนะคะ….ขนาดตอนนั้นมีหนุ่มจีนมาจีบเดี้ยน….พาเดี้ยนไปเที่ยวงี่! กินข้าวงี่! หรือจะพาไปพบพ่อแม่ของเขางี่!….ผู้ชายคนที่ว่าเข้ามาขัดขวางทุกครั้ง กระทั้งลากคอเดี้ยนกลับประเทศไทย….เพื่อมาแต่งงานที่กำลังจะมีขึ้น ก็คือเขา…เห็นไหมคะว่ากระจ่างจิต เอ้ย! อารยา เริ่ดสะแมนแตนแค่ไหน….ฮิ ฮิ ไม่อยากจะคุย”
-.แต่มึงคุยไปแล้วนะนั้นนะ เยอะด้วย…. ครับอารยาเป็นลูกสาวของลุงแท้ๆ ของผมเอง ก็มีศักดิ์เป็นน้องสาวอะนะ “คิดบวก ความสุขในมุมเล็ก” ตอน อารยา-เธอสวยเมื่อยามตรมใจ….จะเป็นอย่างไร สนุกแค่ไหน
มา! เดี๋ยว Timmy จะเม้าส์ให้ได้อ่านกัน ทางนี้เลยครับ….
อารยาเบเกอรี่
“ฮิ ฮิ ฮิ หลังจากแต่งงาน เดี้ยนกับสามีก็ย้ายกลับมาอยู่ประเทศไทยเป็นการถาวรคะ… เราเปิดร้านเบเกอรี่เล็กๆ ชื่อ “อารยาเบเกอรี่” ตามชื่อเดี้ยนที่ไต้หวันนะคะ เพราะชื่อนี้มันเหมาะกับใบหน้าเดี้ยนสุดๆ….ฮิ ฮิ!….เดี้ยนแต่งงานได้ 3 ปี เดี้ยนก็มีลูกชาย 1 คน ลูกสาวอีก 1 คน…สามียังรักเดี้ยนเหมือนเดิมขณะที่เดี้ยนชิมขนมเค้กทุกวัน พุงเดี้ยนก็เริ่มยื่นใหญ่ หน้าเดี้ยนก็แผ่รัศมีกว้างงงง แขน-ขาไม่ต้องพูดถึงคะทั้งอวบทั้งเยอะไปพร้อมๆ กับอายุเดี้ยนนั้นแหละคะ….กระนั้นเรา 4 คน พ่อแม่ลูกก็ยังรักกันดี…..”
จนกระทั้งอีก 5 ปีต่อมา
“ฮื้อๆ….คุณคะ คุณขา!… เดี้ยนทำอะไรผิด…แค่เดี้ยนอวบขึ้นนิดหน่อย ใบหน้าขยายออกด้านข้าง ปากบิดเบี้ยวเล็กน้อยแค่เนี้ยทำไม้ ทำไมสามีทำกับเดี้ยนได้…ฮื้อๆ เดี้ยนอยากตาย….เดี้ยนอยากผูกคอตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยแต่ลูกๆ ก็ยังเล็ก..เดี้ยน!จะทำอย่างไรดี….จะทำอย่างไรดี ฮื้อๆ….ช่วยเดี้ยนด้วย ช่วยเดี้ยนด้วย ฮื้อๆ…..เดี้ยนอยากตาย! เดี้ยนอยากตาย!”
-อารยา-เธอมีหลักฐานไหม…ไปกล่าวหาสามีตัวเองแบบนั้นนะหือ!
“นี้คะนี้!….ดู ดู้ ดู ฮื้อ หื้อออ….”
เธอยื่นโทรศัพท์มือถือให้พร้อมกับเปิดเฟชบุ๊คและไลน์แชทส่วนตัวของสามีให้เห็น
#คิดถึงจัง-ทำไรอยู่-คิดถึงอีกแหละ-ตัวเองนอนรึยัง-เค้ากำลังจะปิดร้าน-เจอกันหน่อยดิ-คิดถึงมากมาย-จุ๊บๆ– บ้า!คนบ๊อง#
“ฮื้อ….เดี้ยนให้ดูเฉยๆ ไม่ได้ให้อ่าน….เดี้ยนเจ็บปวด เจ็บตรงนี้” เธอใช้นิ้วป้อมๆ ที่อุดมไปด้วยไขมันจิ่มตรงไปที่หัวใจ “เดี้ยนฟังไม่ได้…เดี้ยนรับไม่ได้…. เดี้ยนจะด่ามัน เดี้ยนอยากจะฆ่ามัน….เดี้ย! เดี้ย! เดี้ยนจะประจานมันลงเฟชบุ๊ค ประกาศให้คนทั้งโลกรับรู้ว่ามีผู้หญิงหน้าด้าน-หน้าหนามาแย้งสามีชาวบ้าน….หน้าไม่อาย….เดี๋ยวมึงเจอกับกูอีกะหรี่….ฮื้อๆ”
-ใจเย็นๆ อารยา เธอต้องตั้งสติ-เธอกำลังขาดสตินะ
“เดี้ยนจะด่ามัน จะประจานความร่านของมันทุกวัน ทุกๆ เวลา นี้แน่!
#แย่งผัวชาวบ้านได้ ไม่ได้แปลว่ามึงสวย
แต่หมายความว่า มึงมีค่า น้อยกว่ากะหรี่#
เอาอีก เดี้ยนจะโพสต์ด่ามันอีก…..
# การแอบนอกใจแฟน…ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ
คนธรรมดาทำไม่ได้ เพราะต้องมีความสารเลว
ในใจถึงจะทำลง#
ยังๆ มันยังไม่สะใจเดี้ยน….ยังไม่จบ
#สิ่งที่หายากกว่าเงิน คือความจริงใจของคน#
-อารยาตั้งสติ มีสติหน่อย….กินข้าวกินน้ำรึยังเนี้ย หลายวันแล้วนะ…น้ำหนักลดไปกี่กิโลฯ แล้วไม่รู้
“เดี่ยนอยากตาย…..เดี้ยนยังไม่สะใจเดี้ยนจะโพสต์ประจานมันอีก ฮื้อๆ…
#หมาเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงความซื่อสัตย์
คนที่รักกัน แต่ไม่ซื่อสัตย์…สมควรไปกราบหมา#
อ๊ากๆ อ๊วกกกก…ป่ายเอาเหล้ามา เดี้ยนอยากเมา อยากเมาให้ลืมเขาไปเลย…ฮื้อๆ หื้ออออ ฮื้อๆ….อ๊าก! ไอ้ผัวสารเลว!……”
-แต่ไม่เคยเห็นเธอกินเหล้านะ….อารยา กินข้าวกินน้ำสักหน่อยดีไหม ประเดี๋ยวก็เป็นลมเป็นแล้งกันพอดี
“ม่ายยยย ไม่…เดี้ยนนนจากินเหล้า กินให้มันเมาๆ กินให้มันลืมเขา กินเหล้าให้ตายไปเลย….ไหนโทรศัพท์เอามานี้ เดี้ยน! ….จะโพสต์ด่าพวกมันอีกหน่อย ฮื้อๆ….เดี้ยนเสียใจ ทำกับเดี้ยนแบบนี้ได้งายยยยย นี้แน่…
#ต้องทำบุญวัดไหน
สัมภเวสีรอบตัว
ถึงจะไปผุดไปเกิด#
….ยัง ยัง ยังม่ายยย สะใจอารยา….เค้กเคิกกูไม่ทำแม่ง!ละ…..คำนี้ๆ กูชอบ….สะใจกูจังเลยโว้ย!…นี้แน่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า…
# ความลับมักจะซ่อนอยู่ในโทรศัพท์
ลองแกล้งไปหยิบจับ
ถ้าโดนกระชากกลับ
นั้นแหละมีเรื่องลับๆ ซ่อนอยู่#
…ฮากกก….ฮื้อ เดี้ยนอยากตาย มันทำกับเดี้ยนแบบนี้เปะ!…..แบบนี้เลย ฮื้อๆ เดี้ยน เดี้ยนอยากตาย ไปเอาเหล้ามา ป่ายอ้าวววเหล้ามา!”
อารยาเธอตรมใจ….เธออยู่ในโลกสีดำนาน นานจนกระทั้งร่างกายที่อวบอ้วนค่อยๆผ่ายผอมลงทีละนิด…จนไม่เหลือเรี้ยวแรง แม้แต่จะร้องไห้…ข้าวปลามีเพียงลูกสาว-ลูกชายที่กำลังเป็นหนุ่มคอยดูแล กระทั้งวันที่ฟ้าเปลี่ยนสี…แดดแรกสีเบจก็ปลุกสติที่หลุดหายเป็นแรมเดือนให้ตื่นขึ้นมา
-ไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ซะ…อารยา เธอควรโฟกัสไปที่ลูกๆ ที่คอยดูแลเธอจะดีกว่าไหม?….
อารยาใช้สายตาเศร้าๆ จ้องไปยังลูกสาวตัวน้อยกับลูกชายวัยกำลังเป็นหนุ่ม ขณะทั้งคู่กำลังช่วยกันเช็ดล้างอ้วกที่เธอพึงสำรอกมันทิ้งๆ ขว้างๆ สาดกระจายเหม็นคลุ้งไปทั้งห้อง…. แววตาเศร้าๆค่อยๆเต้นระริก แดดแรกอุ่นๆ สะท้อนจนเกิดเงาสีรุ้งกระจ่างแผ่รัศมี….ให้เห็น
-สติกลับมารึยังอารยา-ดูลูกๆ ของเธอสิ ดูความเข้มแข็ง ความแข็งแกร่งในหัวใจ…พวกเขาขาดเธอไม่ได้อารยา…พวกเขารอเธอลุกขึ้นสู้เพื่อพวกเขาไม่ใช่คนอื่น…..
“เดี้ยน…เดี้ยน….ขอโทษ….ลูกๆจ๋า…แม่ขอโทษ แม่ขอโทษ แม่หลงทาง แม่กลับมาแล้ว แม่จะเป็นแม่เพียงคนเดียวเพื่อลูก แม่ต้องเข้มแข็งและแกร่งเพื่อลูก ลูกจ๋า แม่ขอโทษ แม่ขอโทษ”
-ไปอาบน้ำ แต่งตัวซะอารยา …เวลานี้เธอน่าเวทนาเหลือเกินแล้ว
“คะ ขอบคุณคะ… เดี้ยนจะต้องอาบน้ำ เดี้ยนจะทำเพื่อลูก เดี้ยนจะเป็นคนใหม่”
-เป็นคนเดิมของเธอเถอะอารยา เป็นคนเดิมที่สวยเหมือนเดิม….น้ำหนักเธอลดไปกี่กิโลฯแล้วเนี้ย ดูผอมผิดหูผิดตาเลยนะ
“เดี้ยนเหนื่อยเหลือเกิน พุงเดี้ยนหายไปไหนหมดคะ….แขนเดี้ยน ขาเดี้ยนก็เล็กลง ใบหน้าอูมๆก็เล็กลงไปด้วย เดี้ยน เดี้ยนเป็นบ้า-เสียสตินานแค่ไหนคะ”
-2 เดือน เกือบๆ 3 เดือนอารยา
“เดี้ยนจะไปอาบน้ำ เดี้ยนจะกลับไปเป็นคนๆเดิม….เดี้ยนเคยสวย เดี้ยนเคยเริ่ด… เดียนจะต้องกลับไปเริ่ดให้สามีเดี้ยนเห็น….ให้สามีเดียยยยยย….หื้อ ฮื่อๆ”
-ใจเย็นๆ อารยา มีสติ มีสติ
“กลับไปสวยให้สามีเดี้ยนเสียดาย และเสียใจที่ทำกับเดี้ยน….ต่อจากวันนี้เดี้ยนจะโฟกัสทุกอย่างเพื่อลูก เดี้ยนจะทำเพื่อลูกไม่ใช่เขา….ฮื้อๆ”
-เอาเถอะอารยา….ลูกๆกำลังรอเธออยู่ไปอาบน้ำอาบท่า แต่งตัวให้เริ่ดๆ…แล้วเดินออกไปประกาศก้องต่อโลกาเถอะว่า
“อารยา-เธอสวยเมื่อยามตรมใจ”
“ใช่!…ถ้าเดี้ยนมองด้านบวก การที่สามีทำกับเดี้ยนแบบนี้….ก็มีส่วนที่ดีอยู่ไม่น้อย
1.มันทำให้เดี้ยนสวยขึ้น
2.มันทำให้เดี้ยนได้สติคิด
3.มันทำให้เดี้ยนเข้มแข็งอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
4.ต่อจากนี้เป็นต้นไป เดี้ยนควรจะทำเพื่อใครกันแน่
5.ที่สำคัญ ก้าวต่อไปของเดี้ยนจะมั่นคงมากกว่าที่ผ่านมา…แม้จะ…จะ…จะไม่มีเค้าอยู่ด้วยก็ตาม…..
-เธอทำได้อารยา…เธอต้องผ่านมันไปให้ได้….ชีวิตข้างหน้าเป็นของเธอไม่ใช่คนอื่น คนอื่น เป็นได้แค่คนอื่น แต่ตัวเราเป็นของเรา ทำร้ายตัวเองก็คือทำร้ายตัวเรา อีกด้านตัวเราไม่ใช่ของเราเพียงคนเดียว แต่ตัวเรายังเป็นของคนที่รักเราด้วย อย่างเช่นลูกๆ ที่กำลังน่ารักของเธอไงละอารยา
อารยา-เธอสวยเมื่อยามตรมใจ
“ขอบคุณมากคะ ขอบคุณ Timmy ทีเป็นกำลังใจให้เดี้ยนมาโดยตลอด เดี้ยนสัญญาคะว่าต่อจากนี้เดี้ยนจะสวยให้สุด ปัง!ให้ใครบางคนเสียดายเล่นๆ จะเข้มแข็งให้ตลอด …ทำทุกอย่างเพื่อคนที่รักเดี้ยน โดยเฉพาะลูกๆ”
-ใช่!—ลูกๆ และคนที่รักเธอ อารยา-เธอสวยเมื่อยามตรมใจ สามีเธอก็เห็นมันมาโดยตลอด เขาสำนึกผิด เขารอการให้อภัยจากเธอ อารยา
“เดี้ยน…จะทำทุกอย่างเพื่อลูกๆ คะ Timmy ถ้าลูกๆ เดี้ยน OK เดี้ยนก็ไม่ปฏิเสธ เพราะเวลานี้ในหัวใจของเดี้ยนมีแต่ลูกๆ ของเดี้ยนเท่านั้น”
-ผอมแล้ว สวยแล้ว กินเค้กให้น้อยลงบ้างนะอารยา
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า… Timmy คุณทำให้เดี้ยนหัวเราะ คุณทำให้เดี้ยนมีความสุข ถึงจะเป็นความสุขในมุมเล็กๆ ก็ตาม….ฮ่า ฮ่า ฮ่า….. เดี้ยนก็จะพยายามกินเค้กให้น้อยลงด้วย…. เดี้ยนสัญญาคะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า….”
-คิดบวก อารยา แล้วความสุขจะวิ่งเข้ามาชนคุณเอง…..สู้ๆ นะ
“ขอบคุณคะ เดี้ยน…เห็นความสุขแล้ว…เดี้ยนกำลังจะมีความสุขในแบบของเดี้ยน….ขอบคุณอีกครั้งนะค่ะ”
นี้เหละครับคือเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับน้องสาวของผม อารยา เธอสวย เธอเข้มแข็ง เธอแกร่งเมื่อยามตรมใจจริงๆ ถ้าพลิกอีกด้านของนรก-สวรรค์ในมุมเล็กๆ อาจจะรอคุณอยู่…สู้ต่อไปครับทุกๆ ท่าน
สมรภูมิปักษา2
Mr. หยวนๆ ครับๆ
หยวนๆครับๆ คิดบวกความสุขในมุมเล็กๆ
หยวน หรือ หยวนๆ ความหมายตามพจนานุกรมไทยว่า ยอม, ประนีประนอมนะครับ… และที่หลายคนเข้าใจว่า เป็นการยืมคำมาจากภาษาจีนนั้น……ขอบอกตรงนี้ไว้เลยว่าคุณเข้าใจผิดอย่างแรง….เพราะคำว่า ยอมหรือประนีประนอม… ภาษาจีนจะใช้คำว่า “ฉินใช้” ฉะนั้นคำว่า “หยวนหรือหยวนๆ” ไม่มีในความหมายตรงๆ ในภาษาจีนเลย…แต่ว่าเวลาซื้อ-ขายสินค้าที่ลูกค้ามักจะต่อรองราคากับพ่อค้า-แม่ค้าว่า
“หยวนๆ น่าอาเฮีย เลามางโคลบ้าเรียวกาน”… คำว่า หยวน เป็นเพียงชื่อสกุลเงินของจีนเท่านั้น…ไม่ได้แปลว่า ประนีประนอมหรืออะลุ้มอล่วยตามความเข้าใจของคนไทยเลย….เปงไงล่า!….หน้าแตกหมอม่ายละเย็กเลยช่ายไหม้…ตุ่งแช่! ตุ่งแช่!…
แล้วเกี่ยวอะไรกับ “คิดบวก ความสุขในมุมเล็กๆ ตอน Mr.หยวนๆ ครับๆ”…ไม่ทราบ….เออ!… นั้นนะซิ
มา!….เดี๋ยว Timmy จะขยายความให้ฟังกัน
คุณเชื่อไหมตลอดระยะเวลา 10 ปีที่ผมทำงานอยู่บริษัทรับสร้างบ้านแห่งหนึ่ง ผมก็มักจะได้ยินคำว่า หยวน หรือหยวนๆ หลุดออกมาจากปากทั้งลูกค้าและพนักงานขาย ตลอดจนกรรมการผู้จัดการบริษัทเป็นประจำ จนหลงเข้าใจว่าคำๆ นี้ต้องเป็นคำพูดที่ใช้ต่อลองราคาสินค้าในภาษาจีนอย่างแน่นอน แต่เมื่อมีประสบการณ์ทั้งไปซื้อของที่เมืองจีนด้วยตัวเอง คลุกคลีกับลูกค้าที่เป็นคนจีนแท้ๆ…พวกเขากับไม่เคยใช้คำๆ นี้เลย แต่ใช้คำว่า “ฉินใช้” แทน สรุปก็ตามบทความข้างต้นนั้นแหละครับ
หยวนๆ คำนี้แหละครับคือจุดพลิกของชีวิตผมเพราะตลอดระยะเวลาที่ทำงานอยู่กับบริษัทรับสร้างบ้านที่ว่า…ผมมักคลุกคลี คุ้นเคยและเป็นคนดูแลเรื่องค่าใช้จ่ายสำหรับสถาปนิก-วิศวกรเป็นประจำและพวกเขาเหล่านั้นก็มักจะติดนิสัยคนไทยคือเป็นคนขี้เกรงใจเสมอ…ยกตัวอย่าง
“เฮ้ย!…บุญชัย (วิศวกรโยธา) ค่าคำนวณและเซ็นรับรองแบบหลังนี้ คุณคิดเท่าไรวะ” พี่บุญชัยหรือพี่วัฒที่ผมรู้จักและสนิทสนมก็มักจะพูดประโยคที่คล้ายๆ กันว่า
“แล้วแต่พี่จะพิจารณาให้ครับ” หรือไม่ก็ “พี่คิดว่าเท่าไรเหมาะสมก็ว่ามาเลยครับ”
“อ้าวๆ…สัก 8000 บาทนะ หยวนๆน่า เรามันคนกันเอง”
พี่วิศวกร 2 คนก็มักจะตอบเร็วๆ ว่า “ครับๆ”…ประมาณนี้ แต่สุดท้ายก็มักจะได้ยินเสียงบ่นลับหลังเป็นประจำ
จนหลายเดือนหลายปีผ่านไปพี่ทั้ง 2 ก็ยังเป็น Mr.หยวนๆ ครับๆ… อย่างสม่ำเสมอไม่เปลี่ยนแปลง
หากมองมุมบวกทั้งพี่บุญชัยและพี่วัฒก็ถือได้ว่าเป็นคนดี มีมารยาท ขี้เกรงใจ คบง่าย จบง่ายแบบไทยแท้ในระดับที่น่าพอใจ…แต่พอผมทำงาน-ไปมาหาสู่กับพี่ๆ เกิน 10 ปี ความเป็น Mr.หยวนๆ ครับๆ ของพวกเขาก็ส่งผลในมาตรฐานวิชาชีพอย่างใหญ่หลวง จากปีแรกสู่ปีที่ 10 Mr.หยวนๆ ครับๆ ก็ยังเป็น Mr.หยวนๆ ครับๆ คงเส้นคงวา จนเกิดมาตรฐานเรื่องค่าตอบแทนขึ้นมาในแบบเฉพาะ กลายเป็นวัฒนธรรมใหม่ว่างั้น-พี่ทั้ง 2 คงไม่รู้เนื้อรู้ตัว…ด้วยเหตุดังกล่าวการจะขอเพิ่มค่าตอบแทนให้ได้ระดับมาตรฐานภายหลังจึงเป็นเรื่องยาก….เผลอๆ อาจจะเสียเพื่อนเสียงานไปเลยก็ได้
“บ้านพักอาศัย 2 ชั้น สัก 5,000 บาท หยวนๆ น่า หลังเล็กๆ เอง”
“ครับๆ…พี่ว่ามาเลยครับ….จะให้ผมเข้าไปเซ็นเอกสารเมื่อไร ก็แจ้งล่วงหน้าสัก 3-4 วันแล้วกัน” คำๆ นี้ ประโยคๆ นี้จึงติดหนึบในสมองของผมเองจนเกือบจะกลายเป็นสนิม
เมื่อผมลาออกจากบริษัทรับสร้างบ้าน ความไม่ได้มาตรฐานในแบบ Mr.หยวนๆ ครับๆ จึงส่งผลต่อมาตรฐานเรื่องค่าตอบแทนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“Timmy มีสัก 2,000 ไหม” หรือ “Timmy โอนตังให้พี่ก่อน 4,000 แล้วค่อยหักจากค่าคำนวณโครงสร้างภายหลัง”
OK…. ผมสามารถควบคุมค่าตอบแทนของพวกเขาได้ ผมได้เปรียบ ผมได้กำไร ผมเป็นผู้ควบคุม…ก็น่าจะเป็นเรื่องที่น่ายินดี คุณว่าไหม… (ผมคิด)… แต่หากผมต้องการจะทำงานหรือคบกับพี่ๆ เขาในระยะยาว ผมต้องเปลี่ยนแปลงต้องรีบ-เร่งสร้างมาตรฐานใหม่ของทีมงานขึ้นมา… ผมรวย พี่ๆ เขาก็ต้องรวยตามไปด้วย… เราถึงจะอยู่รอดประมาณว่า
“น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า-น้ำดูแลเรือ เสือก็ต้องมีหน้าที่ดูแลป่าไปด้วย” ผมคิดถูกไหม?ละ….
เบื้องต้นผมเองก็ไม่รู้ว่า มาตรฐานค่าตอบแทนวิชาชีพที่สภาวิศวกรรมควบคุม..เท่าไรกันแน่…ผมจึงหาข้อมูลและเมื่อได้ข้อมูลมาถือไว้ในมือ….มาตรฐานของ Mr.หยวนๆ ครับๆ จึงถูกรื้อทิ้งแล้วเร่งสร้างมาตรฐานใหม่ขึ้นมาแทน
ครับ….หลังจากผมลาออกจากบริษัทรับสร้างบ้าน ก็มีผู้ใหญ่หลายบริษัทที่เคยทำงานด้วยกันเรียกเข้าไปคุย…ก่อนเดินเข้าห้องที่ปิดทึบ… ประสบการณ์-บทเรียนจากความเป็น Mr.หยวนๆ ครับๆ ก็เป็นโจทย์ทำให้ผมคิดหนัก
“ถ้ากูตกลงสักแต่ว่าขอให้มีงานทำ…อีก 10 หรือ 20 ปีข้างหน้า กูก็เป็นได้แค่ไพ่รองบ่อนให้เขาเล่น มาตรฐานงานกับมาตรฐานค่าตอบแทนต้องเหลื่อมล้ำกัน สุดท้ายชีวิตผมก็จะไม่ต่างจาก Mr.หยวนๆ ครับๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้…เอาวะถึงจะเป็นลูกหม้อของบริษัทเก่า หรือจะเสนองานกับบริษัทใหม่ จะใหญ่-เล็ก มหาชนหรือห้างหุ้นส่วน…ผมก็ต้องมีมาตรฐานของผมเอง….ยึดมาตรฐานของทีมที่สร้างขึ้นมาใหม่ให้แน่น ถึงแม้เบื้องต้นหรือระยะแรกงานจะไม่ค่อยดี-ไม่ค่อยมี…ก็ต้องทนผ่านไปให้ได้ เมื่อผู้ใหญ่เห็นความเป็นมืออาชีพ-ยอมรับในความเป็น PROFSSIONAL….วันนั้นผมจะเป็นผู้ควบคุม-กำหนดมาตรฐานได้เอง….เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างทุกเงื่อนไข-ทุกๆ รายละเอียดเข้าที่เข้าทาง…จากมาตรฐานส่วนตัว ก็จะกลายเป็นมาตรฐานของทีมงานจนเป็นที่ยอมรับในที่สุด”
ครับ….ผมกำลังสร้างมาตรฐานตัวเองขึ้นมาใหม่ เสนองานตามมาตรฐานของทีม…ถ้าค่าตอบแทนต่ำเราจะไม่ลังเลที่จะเจรจา-ต่อลองหากไม่จบตามมาตรฐาน ผมก็ไม่ลังเลจะตอบปฏิเสธ… แต่เป็นการปฏิเสธที่ต้องใช้จิตวิทยาเข้ามาช่วย ผมต้องคิด ทุกคนต้องสร้างคำปฏิเสธในแบบของตัวเองขึ้นมา…ปฏิเสธแต่ไม่ตัดขาด ปฏิเสธแบบแบมือรับหากผู้ใหญ่หรือบริษัทนั้นๆ เห็นความเป็นมืออาชีพของเราในวันหลัง….และเราเองก็ต้องสร้างความเชื่อมั่นความเป็นมืออาชีพให้เขาเห็นเช่นกัน….ความลับของมืออาชีพง่ายๆ มีดังนี้
1.งานต้องได้มาตรฐาน
2.เวลาต้องเปะ!
3.หากมีการแก้ไขเราต้องมีมาตรฐาน มาตรการและมีไหวพริบในการพิจารณา หากลูกค้าต้องการแก้ไขจุดใดจุดหนึ่ง-เราต้องกล้าแสดงความเป็นมืออาชีพออกมา เสนอทั้งด้านบวกและด้านลบ ที่เหลือเป็นหน้าที่ของลูกค้า…ไม่ใช่เรา
ช่วงแรกๆ ผมบอกเลยว่า ไม่ค่อยมีบริษัทไหนกล้าจ้าง….เพราะตัวเลขที่นำเสนอมักจะสูงกว่าเพื่อนๆ ในวิชาชีพเดียวกันเสมอ….งานน้อยลง…เราก็กินน้อยลง เสื้อผ้าซื้อจากตลาดนัดก็ได้…. เที่ยวแบบเสียตังเสียเวลาก็ผ่อนๆ… หาอาชีพเสริมไปตามเรื่อง… เมื่อมีบริษัทไหนกล้าจ้าง… เราก็ต้องกล้าแสดงความเป็นมืออาชีพแบบไม่มีกัก….งานต้องได้มาตรฐาน เวลาต้องเปะ ไม่เลส…เวลาแก้ไขงานถ้าอยู่ในขอบเขตก็อย่าลังเล….ความเป็นมืออาชีพจะทำให้หลุดพ้นจาก Mr.หยวนๆ ครับๆ ลูกค้ายอมรับ…ห้ามหัวเสีย-ห้ามทะเลาะ เจรจาด้วยเหตุผล กล้าขอโทษ-กล้ายอมรับหากตัวเองผิด…คิดบวกๆ แล้วจะผ่านมันไปได้
ช่วงแรกๆ….วิศวกรหรือพี่บุญชัยแนะนำให้รู้จักนายทุนคนหนึ่ง ชื่อพี่เอ พื้นฐานก็เป็นผู้ใหญ่ใจดีคนหนึ่ง แต่ขึ้นชื่อว่านายทุนก็เป็นนายทุนวันยังค่ำ
Project แรก :
พี่เอมีที่ดินแปลงหนึ่งแถวๆ จังหวัดสมุทรปราการต้องการจะทำหมู่บ้านจัดสรร บ้านเดี่ยวและทาวน์เฮ้าส์ขายประมาณนั้น… ผมวาง Master Plan ราคาตกลงกันเบื้องต้นผ่านฉลุย-ได้ตามมาตรฐาน แต่ค่าเซ็นรับรองทีมงานเราขอแยกคุยเป็นหลังๆ เบื้องต้นประมาณนี้ พองานออกแบบ- เขียนแบบจบก็ขึ้นป้ายโปรโมทฯ-ต่อมาวันดีคืนดีก็มีทีมอื่นเข้าไป เสนอโน้น นั่น นี่ หน่ำซ้ำยังเสนอราคาใหม่ตัดหน้าต่ำกว่าทีมงานเรามากๆ ซ้ำร้ายยังเอาแบบเราไปแก้ไขใหม่ จนพี่บุญชัยวิศวกรรับไม่ไหวเลยโดดหนีตามออกมา เราเจ็บช้ำกับโครงการนี้ไม่ถึง 10 ปี ข่าวการทรุดตัวของอาคาร-ทาวน์เฮ้าส์ของโครงการก็โผล่ออกมาให้เห็น เราติดตามข่าวด้วยความเศร้าใจ พร้อมๆ กับถอดบทสรุปเป็นบทเรียนไปพร้อมๆ กัน… ถึงนายทุนจะกอบโกยผลกำไรได้มากมายในเบื้องต้น สุดท้ายก็หนีไม่พ้นการถูกฟ้องร้องเรียกค้าเสียหายเป็นเรื่องเป็นความกันในศาล…..
Mr.หยวนๆ ครับๆ หากมองมุมบวก พวกเขาเป็นคนคุยง่าย-จบเร็ว แต่หากมองในอีกมุม พวกเขาจะเป็นคนที่น่าสงสารน่าเห็นใจเป็นอย่างยิ่ง แต่ก็ช่วยไม่ได้หาก Mr.หยวนๆ ครับๆ ยังไม่กล้าลุกขึ้นมานำเสนอ ยังไม่กล้าเป็นผู้ควบคุมนอกจากเป็นผู้ถูกควบคุม
ใครก็ตามที่เป็น Mr.หยวนๆครับๆ ในขณะนี้ จงเชื่อเถอะว่า “คุณยังอยู่ห่างจาก PROFESSIONAL หรือมืออาชีพหลายขุม”
เลิก หยวนๆ ครับๆ เลิกเป็นคนขี้เกรงใจ….เลิกนิสัยไทยๆ…หันมายกระดับ-สร้างมาตรฐานตัวเองให้สูงขึ้น “คิดบวก ความสุขในมุมเล็กๆ”… งานที่เรารักก็จะมาพร้อมกับความสุขที่ควรจะได้รับ….โชคดีทุกๆ ท่าน….
สมรภูมิปักษา1
นิยายอ่านฟรีจบเรื่อง อูคาชิ เซดะ นินจาเลือดซามูไร Part2 สมรภูมิปักษา1 อ่านเพิ่มเติม สมรภูมิปักษา1
มาดามแจ๋วแว๋ว
มีเรื่องของ มาดามแจ๋วแว๋ว จะเล่าให้ฟัง อ่านเพิ่มเติม มาดามแจ๋วแว๋ว
ซื้อคนด้วยเงิน 3000 บาท
ซื้อคนด้วยเงิน 3000 บาท บทความ ชุด คิดบวก ความสุขในมุมเล็กๆ อ่านเพิ่มเติม ซื้อคนด้วยเงิน 3000 บาท
นินจาเลือดซามูไร บทที่23
เปลี่ยนเลนเปลี่ยนชีวิต
เปลี่ยนเลนเปลี่ยนชีวิต เราให้เกียรติคนอื่น เมื่อคนอื่นเห็น สิ่งที่จะได้กลับนั้นก็คือมิตรภาพ อ่านเพิ่มเติม เปลี่ยนเลนเปลี่ยนชีวิต
