สมรภูมิปักษา23

สมรภูมิปักษา23

อูคาชิ เซดะ นินจาเลือดซามูไร Part2 สมรภูมิปักษา23

สมรภูมิปักษา23

ภารกิจอาสาตาย กามิกาเซ่

บนน่านฟ้าเหนือค่ายทหารญี่ปุ่นในจังหวัดเพชรบุรี ฝนที่กระหน่ำลงมาเมื่อครู่ยังไม่ซาเม็ด แต่เสียงเครื่องบิน “เฮลล์แคท” ของฝ่ายสัมพันธมิตรก็เกาะกลุ่มบินขึ้นมาจากมหาสมุทรเป็นระลอกๆ ทุกฝูงบินต่างมุ่งโจมตีค่ายทหารญี่ปุ่นที่กระจัดกระจายอยู่ตามจังหวัดต่างๆ เหมือนหวังจะให้ย่อยยับเช่นเดียวกับค่ายทหารญี่ปุ่นที่อยู่ในยุโรปและพม่า แสงไฟจากปากกระบอกปืนที่ติดอยู่กับตัวเครื่องในระดับต่ำ ต่างสาดความตายเข้าใส่กันอย่างบ้าคลั่ง บางลำเกิดระเบิดเป็นลูกไหม้หมุนคว้างเป็นสะเก็ดดาวร่วงลงสู่พื้นดิน…และสงครามก็ไม่แสดงความเสียใจให้เห็น

#แจ้ง “อาซาฮี 2” หลีกเลี่ยงตรวจจับ ไต่ระดับขึ้นสู่ 10,000 เมตร มุ่งตรงทิศเป้าหมาย 730131 #

“รับทราบ” มินาโมโต โคทาโร่ กรอกเสียงกลับ พร้อมกับโคลงปีกแจ้งสัญญาณให้เครื่องบินคุ้มกันอีก 3 ลำรู้ พวกเขาเปิดออกซิเจนแล้วดึงเครื่องสูงขึ้นตามคำสั่งของฝูงบินซากุระที่ล่อหลอกให้ฝูงบินแฮลล์แคทของฝ่ายสัมพันธมิตรหลงไปทางอื่น โคทาโร่สบสายตากับจันทร์หอมผ่านร่างพรางที่ทิ้งเอาไว้เป็นระยะๆ…สีหน้าของนางดูจะหวาดวิตกและกลัวหลายๆ อย่าง เขาซับไออุ่นจากร่างนั้นก่อนจะนำเครื่องมุ่งสู่ทิศเป้าหมายที่ 730131 ตามภารกิทันที

“451 451 คุณอยู่ในตำแหน่งล่อเป้า ดึงเครื่องขึ้นเดี๋ยวนี้”

#ข้ามองไม่เห็น โปรดแจ้งระยะด้วย#

“ 50 40 30 20 10 0 นิ่งสู่ทิศเป้าหมาย” โคทาโร่ตอบกลับพร้อมกับกระพริบสายตาเพื่อปรับแสงสีเขียวอมเหลืองให้เห็นชัดในความมืดอีกครั้ง

“เริ่มจุดเช็คระยะ 131” โคทาโร่แจ้งเครื่องบินคุ้มกันทันทีที่พ้นแนวชายหาดสีขาวในแสงที่เห็นชัดในความมืดเบื้องล่าง

#แจ้ง “อาซาฮี2” ไต่ระดับสูงขึ้นไปอีก ด้านล่าง “ซากุระ”จะล่อเป้าเอง#

“รับทราบ ทุกอย่างราบรื่นใช่ไหม” โคทาโร่ตอบรับและถามกลับไปพร้อมกับโคลงปีกขึ้นลงแจ้งสัญญาณอีกครั้ง

#เราถูกยิงตกไป 2 เหลือ 3 ปฏิบัติภารกิจต่อไป#

“รับทราบ” และสัญญาณก็เงียบหายไปพักหนึ่ง โคทาโร่เช็คระยะทางจากหน้าปัด อีกไม่ถึง 50 ไมล์คือเป้าหมายที่พวกเขาหวังจะไปให้ถึง

#แจ้ง “อาซาฮี 2 เป้าหมายคือเรือบรรทุกเครื่องบิน “อินเทรบริด” ในทิศ 730050#

#บึ้ม!…เหลือ 2 #

#บึ้ม!…เหลือ 1…ซะโยนะระ…อาซาฮี2…สานภารกิจสู่ต่อไป#

“ซะโยนะระ…ซากุระ” โคทาโร่ตอบกลับเสียงเรียบๆเมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฝูงบินล่อเป้าที่เบิกทางให้พวกเขาตั้งแต่ต้น

“เป้าหมายคือเรือบรรทุกเครื่องบิน “อินเทรบริด” 730020 ลดระดับสูง 5,500 เมตร ใช้มุม 20 องศา” โคทาโร่แจ้งและกดหัวเครื่องบินดำดิ่งสู่พิกัดทันที

#ข้าล่อเป้าให้เอง มาเลยพรรคพวก#และเสียงสัญญาณจากเครื่องบินคุ้มกันหมายเลข 451 ก็ดังขึ้น มันพุ่งไปข้างหน้าเพื่อให้เหล่าเครื่องบิน “แฮลล์แคท”ที่ทะยานขึ้นมาหลงเชื่อว่าเขาคือกามิกาเซ่ ซึ่งมันได้ผล เมื่อเครื่องบินหลายลำเอียงปีกตามไป แต่ห่ากระสุนที่พุ่งสวนขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่งก็พร้อมจะทำให้เครื่องบิน ซีโร่ที่เหลือตกได้ไม่ยาก

#สัญญาณเครื่องหมายเลข 451 ถูกยิง สานภารกิจต่อไป สานภารกิจต่อไป…บึ้ม! #จบเสียงแจ้งบอกจากเครื่องบินหมายเลข 451 ลูกไฟมหึมาเหนือมหาสมุทรก็เบิกแสงนำทางสู่เป้าหมายให้ได้เห็นชัดเจน

“รับทราบ…เป็นเกียติยศอย่างยิ่งกับคาโนบุละ โกบุ” โคทาโร่ตอบกลับรัวๆ

“เจ้าทำดีที่สุดแล้วโกบุคุง”

#เช็คระยะสิบไมล์…เช็คระยะสิบไมล์ลดระดับสู่ 1,000 เมตร#

“รับทราบ…เช็คระยะสิบสองไมล์…เช็คระยะสิบสองไมล์” โคทาโร่ตอบรับ

#อาซาฮี2… 10 ตัวมาจากทางทิศเจ็ดนาฬิกา #สัญญาณจากหน่วยเรด้าภาคพื้นดินแจ้งเตือน

“รับทราบ…เห็นอินเทรบริดแล้ว” เขารีบตอบทันทีที่เห็นเรือบรรทุกเครื่องบินลอยลำอยู่กลางมหาสมุทร พร้อมกับกองเรือคุ้มกันอีก 3 ลำในแสงสีเขียวอมเหลืองของตัวเอง

#หลีกเลี่ยงการปะทะ…หลบไปทิศ 0815#

“รับทราบ” โคทาโร่ ตอบกลับแล้วเอียงปีกเครื่องบินออกนอกเส้นทางพร้อมๆ เพื่อนที่เหลืออีก 3 ลำ แต่ห่ากระสุนจากทะเลที่ดำมืดก็ยังพุ่งตรงใส่พวกเขาไม่หยุด

#เครื่องหมายเลข 458 ถูกยิง สานภารกิจต่อไป สานภารกิจต่อไป #สัญญาณแจ้ง ทำให้โคทาโร่เร่งเครื่องพุ่งไปด้านหน้าให้เร็วขึ้น

“รับทราบ…เป็นเกียติยศอย่างยิ่งกับ โทซะมารุ โกชิสึ ยินดีสานภารกิจต่อ…” เขาตอบกลับพร้อมกับจิกหัวเครื่องบินทำมุมดำดิ่ง 45 องศาเพื่อหลีกหนีวิถีกระสุนและพุ่งสู่เป้าหมายในนาทีนั้น

#อาซาฮี2 ยามาโตะล่อผ่านไปแล้ว…นำเครื่องกลับเขาสู่ทิศเป้าหมาย#

“รับทราบ…” โคทาโร่และเครื่องบินอีกลำเอียงปีกขวาขึ้นพร้อมกันก่อนจะปรับทิศทางการบินดำดิ่งลงสู่เป้าหมายเบื้องล่าง แต่ทันใดนั้นลูกปืนจากเรือคุ้มกันทางกาบเรือด้านขวา ก็พุ่งขึ้นมาเป้าหมายของมันคือเครื่องบินกามิกาเซ่ของเขาเอง แต่ประสาทรับรู้ของโคทาโร่ยังดีอยู่ เขาหักหลบได้ทันอย่างหวุดหวิด

“ภารกิจดำเนินต่อไป” โคทาโร่กรอกเสียงแจ้งเพื่อนที่บินอยู่ข้างๆ

#รับทราบ…เช็คระยะ 120 #

“เช็คระยะ 122”

#125#

“128”

#129…เห็นเป้าหมายลิฟต์ยกชัดเจน#

“130 เห็นเป้าหมายลิฟต์ยกชัดเจน ปลดสลัก” โคทาโร่ตอบกลับและเร่งเครื่องพุ่งสู่ความตายที่รออยู่ข้างหน้าอย่างไม่สะทกสะท้าน เขากลับดวงตาชิโนบิไปมองหน้าจันทร์หอมผ่านร่างพรางแล้วกุมมือนางให้แน่นขึ้น

………..

อีกร่างหนึ่งในเวลาเดียวกัน

“ข้าอยากจะจูบเจ้าให้ครบหนึ่งพันครั้ง…ก่อน…” โคทาโร่กระซิบแต่ก็ไม่กล้าหลุดประโยคสุดท้ายเช่นเคย จันทร์หอมจ้องตาเขาก่อนนางจะรับจุมพิตอย่างว่าง่าย แต่ทันทีที่นางลืมตาขึ้นความแข็งกร้าวจากข้างในก็ฉายวูบวาบให้เห็น นางสะบัดมือถอยฉากไปยืนนิ่งในระยะรัศมีที่คาดหมาย สักพักดาบคาตานะ มูโตก็ถูกชักออกมาอย่างช้าๆ

“จันทร์หอม” โคทาโร่อุทานอย่างคาดไม่ถึง

“ฉันต้องสานภารกิจต่อให้จบโคทาโร่” นางพูดขณะเดียวกันนางก็ร้องไห้ไปด้วย “ฉันต้องสานภารกิจต่อให้จบ…ฉันต้องสานภารกิจต่อให้จบ” นางพูดซ้ำประโยคเดิมเหมือนกับท่องบทสาดมนต์ แต่แววตาที่แข็งกร้าวยังมั่นคงอยู่ที่ตำแหน่งหัวไหล่ด้านซ้ายของเขา… “คุณฆ่าพี่โมก” และใช้ความรู้สึกเก่าๆ วาดปลายดาบคาตานะเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวชี้ปลายที่แหลมคนขึ้นสู่ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยสงคราม…

“บอกสักคำว่าเจ้ารักข้า…” โคทาโร่ใช้ร่างพลางทวงคำตอบที่เขากระหายจะได้ยิน…แต่ดวงตาแข็งกร้าวยังย้ำชัดในจุดยืนเดิม “โปรดบอกข้าเถอะ…แล้วเรา 2 คนจะได้สานภารกิจต่อให้จบ…” น้ำเสียงที่เศร้าสนิททวงคำตอบพร้อมๆ กับน้ำตาของทั้งคู่…

“โคทาโร่….” จันทร์หอมเรียกชื่อเขา แต่มันแผ่วเบาจนไม่หลุดออกมา นางนิ่งอยู่นานแม้แต่ระเบิดจากด้านหลังที่ห่างออกไปไม่กี่เมตรก็ทำอะไรนางไม่ได้

“จันทร์หอม…อย่า!…” แล้วอยู่ๆ เสียงเรียวตะที่มองไม่เห็นก็ดังขึ้น จากประสาทสัมผัสพิเศษของเขา

ฉัน รัก คุณ…จันทร์หอมตะโกนสุดเสียงพร้อมกับตวัดดาบลงตำแหน่งที่หมายตาเอาไว้ โคทาโร่ยิ้มรับความตายแบบเดียวกับซามูไรในอดีต

“เพียง เท่า นี้ จริง” ปลายดาบ คาตานะ วาดผ่านแนวเฉียงกลางลำตัว จนถึงเอวด้านขวา แบ่งร่างนินจาเลือดซามูไรออกเป็น 2 ส่วนแต่มันก็ผ่านโดยไม่ปรากฏเลือดที่นางหวังจะเห็น

“เพียงเท่านี้จริงๆ ที่ตัดสินข้า” โคทาโร่พูดและหยุดตัวเองเอาไว้แค่นั้น

                ไม่!เรียวตะตะโกนลั่นมาจากความมืด…สักพักเขาก็ใช้มือควานทางเข้ามาหาคนทั้ง 2 “ข้าเอง…ที่เป็นคนสังหารโมก…ข้าเอง” เขาหลุดความลับ…จันทร์หอมตะลึงงันทั้ง 2 ด้าน มือนางสั่นเทาในขณะที่ปลายดาบปักลงไปในพื้นดิน

“หมอ!…”

“ข้าเองที่เป็นคนให้ยาพิษกับโมก มิใช่คุณชาย” เรียวตะสารภาพผิด เขาทรุดกองตรงหน้าที่คาดว่าจะเป็นคนทั้งคู่

“สงครามไม่เคยปรานีใคร…เราคงจะได้เจอกัน ณ ที่ไหนสักแห่งหนึ่งนะเรียวตะคุง” เสียงโคทาโร่ในร่างพรางที่จวนสะลาย

“คุณชาย…รู้!”

“ถึงไม่รู้…ข้าก็ไม่มีวันหนีคำสาปนี้ไปได้…”

“โคทาโร่…” จันทร์หอมอุทานเมื่อดวงตาของเขากำลังเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิง ดาบคาตานะ มูโตหล่นจากมือ จันทร์หอมมองเข้าไปในดวงตาของสามีก่อนจะวิ่งเข้าไปหา แต่กายสัมผัสที่ร้อนฉ่า บังคับให้นางหยุดห่างจากเขาระยะหนึ่ง

“โคทาโร่ ฉันขอโท…”

            อย่า…เราสองคนต่างทำหน้าที่เพื่อประเทศ…เสียงพูดที่เต็มกลั้นถูกบีบให้นิ่ง…แต่มันก็ยากเต็มกลืน เจ้าเปรียบกับประเทศไทย…ที่ทหารญี่ปุ่นอย่างข้าย่ำยี…วันนี้มันก็สมควรแล้ว ที่จะโดนเจ้าประหาร…แต่เยื่อใยระหว่าง 2 ชาติยังคงถูกสานต่อโดยลูกที่เกิดจากความรักของเราทั้งคู่…จันทร์หอมข้าเสียใจที่ไม่มีค่าพอจะอยู่ต่อเพื่อเขา…

“โคทาโร่”

                “มอง…มองในดวงตาของข้า…ที่รัก ข้าจะทำให้เจ้าหลับก่อนความตายจะพรากข้าไปชั่วนิรันดร์” โคทาโร่พูดด้วยท่าทีสงบ…

                “ไม่นะ…” จันทร์หอมหลุดเสียงที่เคยสูญเสียสามีออกมาเป็นครั้งที่ 2 แต่ความร้อนระอุก็แยกนางให้ถอยห่างออกไปอีก “โคทาโร่ โคทาโร่….โคทาโร่!” นางตะโกนคำสุดท้ายก่อนอำนาจจากมรดกนินจาจะบังคับนางค่อยๆ หลับไปทีละจังหวะ ทีละน้อย… “จันทร์หอม…เจ้าอยู่ไหน…คุณชาย…คุณชาย” เรียวตะใช้สัญชาตญาณควานหา “โคทาโร่…” ประโยคสุดท้ายหลุดออกมาจากปากของจันทร์หอมนำทางให้เรียวตะเข้าถึงร่างก่อนนางจะล้มลงไปนอนกับพื้น

“จันทร์หอม…ข้าขอโทษ…ข้าขอโทษ!”

……….

## จบ สมรภูมิปักษา23 ##

ทรงอาจแนะนำ

สมรภูมิปักษา24
สมรภูมิปักษา22
สมรภูมิปักษา21
สมรภูมิปักษา20
สมรภูมิปักษา19
สมรภูมิปักษา18
สมรภูมิปักษา17
สมรภูมิปักษา16
สมรภูมิปักษา15
สมรภูมิปักษา14
สมรภูมิปักษา13
สมรภูมิปักษา12
สมรภูมิปักษา11
สมรภูมิปักษา10
สมรภูมิปักษา9
สมรภูมิปักษา8
สมรภูมิปักษา7
สมรภูมิปักษา6
สมรภูมิปักษา5
สมรภูมิปักษา4
สมรภูมิปักษา3
สมรภูมิปักษา2
สมรภูมิปักษา1
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 23
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 22
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 21
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 20
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 19
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 18
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 17
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 16
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 15
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 14
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 13
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 12
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 11
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 10
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 9
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 8
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 7
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 6
"อนุชาย" คืออะไร? เร็วๆ นี้ รู้เรื่อง!
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 32
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 31
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 30
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 26
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 25
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 24
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 21
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 17
TIMMY BUTO

About TIMMY BUTO

นักเขียน เรื่องจริงอิงนิยาย และเรื่องราวทั่วไป

View all posts by TIMMY BUTO →