ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 11

ทางหลวงหมายเลข1ทางหลวงหมายเลข1 เกิดอะไรขึ้น? ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 11

ตอนที่ 11 “เกิดอะไรขึ้นบนทางหลวงหมายเลข 1 Trans Canada Hwy.”

เรากินไอครีมของไอ้เบ๊บหน้าบ้านหลังคารูปตัว A ใต้ต้นเมเปิ้ลสูงจนหมดทั้ง 3 ถ้วย แดดเที่ยงที่แวนคูเวอร์ไม่ได้น้อยหน้ากรุงเทพฯ เลยแม้แต่น้อย….

(ลืมซันบล็อกอีกแหละ) ผมคิดขณะเลียช้อนตักไอครีมของไอ้เบ๊บเพลินๆ… “หมดกันชุดหนังกับเสื้อคอเต่าที่ถอยมาหลายพันบาท” ผมตั้งใจบ่นดังๆให้นางฟ้าตัวกลมได้ยิน

เธอหัวเราะรัวลั่นก่อนจะไอโขกๆ หลายทีจนหน้าเขียว “บักหล่าคำแพงเอ้ย! ไม่เชื่อใครดันไปเชื่อยายต้อย ฮาๆ”

เราออกจากฟาร์มพ่อไอ้เบ๊บ เที่ยงครึ่งพอดี จากถนนโดวเนส์ (Downes RD.) ก็เลี้ยวเข้าทางหลวงหมายเลข 1 Trans Canada HWY. มุ่งหน้าสู่อับบอทฟอร์ด (Abbotstord) และชิลลีวีคซ์ (Chilliwack) อันเป็นเป้าหมาย ระหว่างทางไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นมากไปกว่าป่าสนที่ขึ้นเป็นแผงโดยมีต้นเมเปิ้ลเตี้ยๆสลับพื้นล่างให้หนาทึบ แต่ไม้เครือเถาวัลย์ที่คลุมโคนต้นเมเปิ้ลและพยายามโอบรัดต้นสนอยู่ละมันคืออะไร ช่างละม้ายคล้ายกับต้นแบรี่ที่ผมโพสต์รูปครั้งที่แล้วยิ่งนัก ผมจึงอดถามนางฟ้าตัวกลมไม่ได้

“นั้นแหละบักหล่าคำแพงต้นแบรี่ป่าละ…ขากลับฉันจะพาเธอแวะเก็บผลไม้ป่าจริงๆ” นางฟ้าตัวกลมพูดราวกับให้สัญญากับเด็กน้อย เธอบังคับรถไปเรื่อยๆแม้ทั้งถนนจะมีเพียงเธอก็ตาม

“ไม่เร็วกว่านี้สักหน่อยรึ” ผมพูดลอยๆ ตามนิสัยส่วนตัว

“ที่นี้ขับรถเร็วไม่โดนตำรวจทางหลวงแจกสั่งก็โดนจดหมายทวงเงินถึงบ้าน…เธอจ่ายให้ฉันไหมละ” นางฟ้าตัวกลมตอกกลับ

“เออ…รึ ถ้าเป็นที่เมืองไทยผมซัด 140 150 แล้วโล่งๆ แบบเนี้ย…ทิมมี่ชอบบบ!”

เราขับไปเรื่อยๆ ประมาณบ่ายโมงเกือบครึ่งก็มาถึงชิลลีวีคซ์ (Chilliwack) นางฟ้าตัวกลมเลี้ยวเข้าไปจอดหน้าบ้านที่สร้างบนเนินดินเตี้ยๆ “ไปบักหล่าเปิดท้ายรถเอาบลูเบอร์รี่ไปให้เขา เราจะได้กลับกัน วิลเลี่ยมหิวแล้ว” ผมทำตามอย่างว่าง่าย เพื่อนฝรั่งนางฟ้าตัวกลมทำงานที่วอร์มาร์ท (Walmart) ด้วยกันถามผมว่าคุณอยู่ที่นี้กี่วัน ผมตอบด้วยภาษาง่ายๆว่า “ I been here 2 week” ฉันอยู่ที่นี้ 2 สัปดาห์เธอและสามีพยักหน้าขอบคุณ นางฟ้าตัวกลมโบกมือทักทายเพื่อนจากในรถ ผมบอกลา เธอและสามีก็ขอบคุณอีกเป็นครั้งที่ 2 แล้วเราก็แยก

ขากลับรถบนหลวงในช่วงชิลลีวีคซ์ (Chilliwack) ไปอับบอทฟอร์ด (Abbotstord) ยังคงปกติ แต่ขณะที่รถอยู่บนเนินเขา ภาพรถติดสุดลูกหูลูกตาบนถนนTrans Canada HWY. ก็ทำให้นางฟ้าตัวกลมถึงกับอุทานออกมาดังๆ คราวนี้ไม่ใช่ 8 หลอดละ…. “What Going on” จุ จุ จุ “Oh! My God”

“รถติดไง ปกติเห็นๆ” ผมตอบแบบคนชินตา

“มันจะปกติได้ไงเธอดูซินั้นนะ….ยาวหลายกิโล แบบเนี่ยนะปกติ” เธอส่ายหน้าแบบรับไม่ได้ “Mom, I Hungry” วิลเลี่ยมพูดจากเบาะหลัง ผมจึงแกะข้าวกล่องที่เตรียมไว้ตั้งแต่เช้าให้

“กรุงเทพแบบเนี้ย ถือว่าปกติมากๆ….” ผมบอก

“บ้าไปแล้วเธอ” นางฟ้าตัวกลมบ่นและบ่นยาวเป็นภาษาอังกฤษจนฟังไม่ทัน ส่วนวิลเลี่ยมเดี๋ยวก็ว่าร้อน เดี๋ยก็หิวน้ำ เดี๋ยวก็ง่วงนอน เดี๋ยวก็ฉันเบื่ออย่างมาก ต่อไปฉันจะไม่มากับพวกเธอแล้วตามประสาเด็ก…สุดท้ายเขาก็ปวดฉี่ รถก็ไม่ยอมขยับไปไหน 2 ชั่วโมงผ่านไป ผมพาวิลเลี่ยมลงไปฉี่ก็แล้ว เก็บลูกแบรี่สีแดงข้างทางกับครอบครัวฝรั่งที่ขนเรือไว้บนหลังคารถแวนก็แล้ว ขบวนรถร่วมทางก็ยังนิ่งอยู่ที่เดิม ขยับได้ก็แค่ 5 เมตร 10 เมตร ส่วนนางฟ้าตัวกลมนั่งจมเครียดอยู่กับพวงมาลัยไม่ต่างอะไรกับซาลาเปาบูดหลายวัน “Why…What Happen?”

จนผมต้องหาเรื่องชวนคุยเพื่อให้เธอรู้สึกดีขึ้น พลันสายตาผมก็เหลือบไปเห็นไม้กางเขนที่ปักอยู่บนเนินดินข้างทางหลวง อันที่จริงผมก็พอเดาออกแหละ แต่ก็อยากจะหันเหความสนใจของเธอ “มันคืออะไรเจ่” ผมแบะปากประกอบใช้สายตาชี้นำไปยังเป้าหมาย

“อ้อบักหล่าคำแพงนั้นนะ เป็นจุดที่เคยเกิดอุบัติเหตุแล้วมีคนเสียชีวิต เขาก็เลยสร้างขึ้นเพื่อเตือนใจ” เธอพูดขณะที่สายตายังนิ่งกับภาพขบวนรถเบื้องหน้า….

ผมนึกคงไม่ต่างจากศาลเพียงตาบ้านเรา “อื้อ…ดีเนอะ!”

“ดู ดู ผู้หญิงคนนั้นซิเธอ” น้ำเสียงนางฟ้าเริ่มสดใสขึ้น เธอชี้ป้อมๆ ไปยังสาวฝรั่งร่างอวบสวมเสื้อเขียวใส่หมวกแก๊บสีฟ้าเดินลงมาจากรถโวยวายยังกับคนบ้า ก่อนจะควักบุหรี่ออกมาสูบลึกจนสุดปอดแล้วก็พ่นควันสีขาวขึ้นฟ้าแรงๆ ไม่ต่างจากนาฬิกาไอน้ำที่แก๊สทาวน์เลย “What happen” เธอตะโกนระดับ 10 หลอดจนเกิดเสียงสะท้อนกลับจากหุบเขาข้างหน้า รถหลายคันเริ่มเปิดประตูลงมาคุยด้วย จากหนึ่งเป็น 2 จาก 2 เป็นสาม รวมทั้งผมและนางฟ้าตัวกลมและอีกหลายคน

ทางหลวงหมายเลข1

เรายืนคุยกันเป็นเรื่องเป็นราว ผมฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็พอสรุปได้ประมาณว่า ช่วงเวลาประมาณ 11 โมงมีรถขนซุง (ไม้สนขนาดใหญ่) เกิดอุบัติเหตุบนทางหลวงหมายเลข 1 ก็คือ Trans Canada HWY. ระหว่างแลงเลย์จะเข้าเชอร์รี่ ตำรวจกำลังเคลียร์พื้นที่ พร้อมกับแจ้งให้รถบนทางหลวงที่กำลังมุ่งหน้าเข้าแวคูเวอร์ใช้เส้นทางสำรองที่เจ้าหน้าที่กำหนดให้ ประมาณนี้ เราจึงแยกกลับขึ้นรถที่ยังคงจอดนิ่งสนิทอยู่ที่เดิม

“ตาย ตาย ตาย บักหล่าคำแพงก้อนเท่าแคงเอื้อย ขาเอื้อยใหญ่หรือเปล่า”

(ตายละกู) ผมขนหัวลุกซู่ ขืนตอบพล่อยๆมีหวังต้องได้เดินกลับบ้านจริงละคราวนี้…ผมคิด “นางฟ้า ขาจะใหญ่เท่าไม้ซุงหรือตะเกียบก็เป็นนางฟ้าวันยังค่ำ” ผมคิดคำตอบอยู่พักใหญ่ มันได้ผลแฮะเมื่อเสียงหัวเราะรัวลั่นอันเป็นเอกลักษณ์ปลุกวิลเลี่ยมที่หลับอยู่หลังรถให้ตื่น วิลเลี่ยมจึงถามแบบงัวเงีย “What Happen Mom”

“Willeam you know about The Big Angels นางฟ้าตัวกลม” ผมตั้งใจจะเรียกเสียงหัวเราะให้กับวิลเลี่ยมต่อ แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะแหบๆออกมาอีกคน คงนึกถึงความลับที่เราคุยกันเมื่อคืนแน่ๆ

วันนี้เป็นวันศุกร์ เราติดอยู่บนทางหลวงหมายเลข 1 Trans Canada HWY. 6 ชั่วโมงเต็มๆ…พอถึงบ้าน ทุกคนอาบน้ำแยกย้ายกันนอนคนละมุม ผมก็แหมะลงบนโซฟาหน้าทีวีนั้นแหละ ขึ้นบันไดไม่ไหว…คืนนี้มีนัดเดทใน Dowtown ซะด้วย ต้องนอนสัก 2 ชั่วโมงเพื่อปรับใบหน้าให้สดใสซะหน่อย เจอกันคืนนี้ครับ “เดทแรกในแวนคูเวอร์” ตอนนี้ผม Timmy Buto เพลียสุดๆ ไปแล้วครับ บายยย

ทรงอาจแนะนำ

สมรภูมิปักษา24
สมรภูมิปักษา23
สมรภูมิปักษา22
สมรภูมิปักษา21
สมรภูมิปักษา20
สมรภูมิปักษา19
สมรภูมิปักษา18
สมรภูมิปักษา17
สมรภูมิปักษา16
สมรภูมิปักษา15
สมรภูมิปักษา14
สมรภูมิปักษา13
สมรภูมิปักษา12
สมรภูมิปักษา11
สมรภูมิปักษา10
สมรภูมิปักษา9
สมรภูมิปักษา8
สมรภูมิปักษา7
สมรภูมิปักษา6
สมรภูมิปักษา5
สมรภูมิปักษา4
สมรภูมิปักษา3
สมรภูมิปักษา2
สมรภูมิปักษา1
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 23
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 22
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 21
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 20
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 19
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 18
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 17
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 16
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 15
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 14
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 13
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 12
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 11
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 10
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 9
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 8
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 7
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 6
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 41 (จบบริบูรณ์)
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 40
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 39
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 38
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 37
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 36
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 35
"อนุชาย" คืออะไร? เร็วๆ นี้ รู้เรื่อง!
TIMMY BUTO

About TIMMY BUTO

นักเขียน เรื่องจริงอิงนิยาย และเรื่องราวทั่วไป

View all posts by TIMMY BUTO →