ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 16

ตอนที่ 16 “Stanley Park 1”

ตรุษจีน 2018 ณ ห้องสี่เหลี่ยมบนถนนแฮปปี้แลนด์

ไม่น่าเชื่อครับสายๆ วันตรุษจีน นางฟ้าตัวกลมโทรมาจากแวนคูเวอร์คุยกับผมว่า

“บักหล่าคำแพงก้อนเท่าแคงเอื้อย…อย่าให้ฉันเป็นผีเสื้อสมุทรเลยเธอ มันน่าสงสารนะ Butterflies on the ocean, ฉันน่าสงสารขนาดนั้นเลยรึเธอ” ผมเลือกจะพูดถึงกล้วยเบรกแตกที่ผมจะฝากไอ้เบนไปให้เธอวันพรุ่งนี้ ใช่ๆ เธอลืมนางผีเสื้อสมุทรไปเลย เพราะถ้าวันใดนางรู้ความหมายจริงๆละก็ “อีทิมมี่เอ้ย….มึงตายแน่…จุ จุ จุ พูดมากเดี๋ยวนางจับทางได้…”

เข้าเรื่องกันเลยครับ เมื่อแก๊บบี้กลับไป ผมคาดการณ์ผิดถนัดนึกว่านางฟ้าตัวกลมจะแปลงร่างเป็นนางผีเสื้อสมุทรอย่างที่ว่ามา แต่นางกลับพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า

“บักหล่าคำแพงก้อนเท่าแคงเอื้อยกินข้าวมารึยังเธอ…ชาร์ทแบตเลยนะ โทรไปหายายต้อยกับยายจั๊กกี้ด้วย…สองคนนั้นไม่ไปเก็บบลูเบอร์รี่เพราะเธอรู้ไหม…เอาๆ นี้ฉันทำสปาเกตตี้ กินๆ” ผมหายใจแทบไม่ทันแล้วเธอก็ว่าต่อ “ช่วงที่หายไป 30 กว่าปีอาจจะทำให้ฉันไม่รู้จักเธอดีพอ บักหล่าเอ้ย แต่ฉันก็รักเธอมากนะ อย่าทำแบบเมื่อคืนอีกนะ ฉันหัวใจจะวาย พึ่งไปผ่าตัดมาใหม่ๆ ด้วย” ผมจ้องเข้าไปในดวงตาของหญิงร่างกลมผ่านไปยังอดีตภาพ เด็กหญิงร่างป้อมๆ ที่คอยเอาผ้าหม่นๆเช็ดน้ำตาให้เด็กชายขี้แยอย่างไม่รังเกียจเดียดฉันชัดเจนขึ้นมาในหัว

(นางฟ้าตัวกลมคือเด็กผู้หญิงตัวป้อมๆ คนนั้นจริงๆ) ผมวนคิดวนตั้งคำถามขณะสำนึกด้านลบของตัวเองทำงานหนักเมื่อใบหน้ากลมๆ เบือนหนีเพื่อซ่อนน้ำตาที่กำลังเอ่อล้น

“บักหล่าคำแพงเอ้ย ฉันไม่มีทางลืมเธอได้หรอก บุญที่เราร่วมสร้างทำให้ยายต้อยเจอยายจั๊กกี้บนเครื่องบิน บุญที่เราร่วมสร้างส่งยายจั๊กกี้มาเป็นเพื่อนฉัน บุญที่เราร่วมสร้างส่งยายต้อยหาฉันจนเจอและที่น่ายินดีที่สุด บุญที่เราร่วมสร้างส่งไอ้เด็กบ้าขี้มูกโปร่งของฉันกลับมา บุญที่เราร่วมสร้างส่งน้องชายที่ฉันคิดว่าสาบสูญให้กลับบ้าน….เธออยู่บ้านเราแล้วนะทิมมี่” เสียงของนางฟ้าตัวกลมไม่ต่างกับเสียงลมผ่านช่องเขาที่หอบเอาความหนาวเหน็บมาด้วย ผมมองเธอ อ่านความรู้สึกเธอจนกระจ่าง

“ผมขอโทษ…” เสียงของผมแหบแห้ง ผมโอบกอดเธอจากด้านข้าง กอดร่างกลมๆที่กำลังสั่นเทิ้มไว้ในอ้อมแขน “ผมขอโทษ” ผมพูดอีก เธอหันมากอดผมตอบจนสัมผัสร่างที่กำลังสั่นเทิ้มชัดเจน

แต่เมื่อน้ำตาของเธอแห้ง “บักหล่าคำแพงก้อนเท่าแคงเอื้อย ขาเอื้อยใหญ่รึเปล่า”

ผมตอบอย่างไม่ลังเล “ใหญ่มากกก”

“ต๊าย อีทิมมี่ ไม่ต้องกงไม่ต้องกินมันละสะปาเก๊ตตอก สปาเก๊ตตี้นะ…ไปเลย จะไปไหนก็ไป”

“ผมหิวข้าวเหนียวจิ่มแจ่วบนบ้านพี่วรมากกว่า…ไปละ” ผมจึงผละเดินไปยังประตูทางเชื่อมสู่บันไดเวียน “สปาร์เกตตี้เป็นหมันแล้วละเจ่ ฮาๆ”

“เออ…อะไรๆ ของฉันก็ไม่ดีไม่อร่อยสู้พี่วรไม่ได้หรอกไปเลยไปๆ” บ่ายวันนั้นผมก็ขึ้นไปปั้นข้าวเหนียวจิ่มแจ่วที่พี่วรทำเอาไว้อย่างอร่อยก่อนจะเผลอหลับอย่างหมดแรงในอีก 1 ชั่วโมงหลังอาบน้ำ

วันต่อมา ณ.สแตนเลย์ ปาร์ค (Stanley Park) เบื้องต้นผมขอเกริ่นประวัติคร่าวๆ ของอุทยานแห่งนี้ให้ได้รู้กันก่อนนะครับ

สแตนเลย์ปาร์คถือได้ว่าเป็นสถานที่สุดโปรดของชาวแวนคูเวอร์มาตั้งแต่ยุควิคตอเรีย โดยมีทางเดินกลางธรรมชาติ กิจกรรมริมชายหาด สวนและสัตว์ป่าให้ได้ชื่นชม พื้นที่สีเขียวของแวนคูเวอร์แห่งนี้เป็นอาณาเขตขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยสนจำพวกต่างๆ พืชมีพิษที่ใช้ทำเป็นยากดประสาท มีบริเวณสวนดอกไม้และชายหาดในส่วนที่ยื่นเข้าไปในมหาสมุทรแปซิฟิก ด้วยพื้นที่่ 1,000 เอเคอร์ (400 เฮกตาร์) สแตนเลย์เป็นปาร์คในเขตเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในอเมริกาเหนือ โดยมีพื้นที่มากกว่าเซ็นทรัลปาร์คในนิวยอร์คเกือบ 10 เท่า

เดิมสแตนเลย์ ปาร์คเคยเป็นฐานที่ตั้งของกองทัพนาวี แต่มีการส่งมอบที่ดินส่วนนี้โดยรัฐบาลอังกฤษในปี 1888 และตั้งชื่อขึ้นมาจากชื่อของลอร์ดสแตนเลย์ ออฟ เพรสตัน ลอร์ดสแตนเลย์ ซึ่งเป็นนายพลผู้ปกครองของแคนาดา สมัยที่ปาร์คแห่งนี้เริ่มเปิดให้บริการใหม่ๆ ลอร์ดสแตนเลย์ให้ปณิธานที่มุ่งมั่นในการจะปกป้องและรักษาทรัพยากรธรรมชาติในบริเวณนี้ให้สืบไป พื้นที่หลายๆ ส่วนของปาร์คเปิดให้ผู้มาเยือนเดินชมอย่างทั่วถึง แต่พื้นที่ด้านในเป็นป่าลึกและเต็มไปด้วยต้นไม้ สัตว์ป่าหลายชนิด เช่นสุนัขป่า แร็คคูน บีเวอร์ สกังก์ กระรอกเทาและนกอินทรี มันเป็นเครื่องเตือนใจมนุษย์ได้เป้นอย่างดีว่าในอดีตป่าแถบนี้มีความอุดมสมบูรณ์มากเพียงใด สแตนเลย์ปาร์ค ห้อมล้อมไปด้วยมหาสมุทรทั้งสาม และมีซีวอลล์ ให้คนเดินเท้าริมขอบรอบนอกได้อย่างสะดวก ทางเดินระยะทาง 13 ไมล์ (22 กิโลเมตร) นี้ถือเป็นแหล่งพักผ่อนยอดนิยมอันดับต้นๆ ของเมือง ดึงดูดใจให้คนมาปั่นจักรยาน วิ่งจ็อกกิง เล่นโรลเลอร์เบลดหรือแม้กระทั้งเดินเล่นชิวๆ ตรงทางจะมีป้ายบอกอย่างชัดเจนว่าเลนใดเป็นของคนเดิน,เลนวิ่งจ็อกกิง,เลนจักรยานและนักสเก็ต ที่นี้มีจักยานให้นักท่องเที่ยวเช่าด้วยนะครับ แต่วันนี้ผมไม่ค่อยมีเวลามากนัก ขนาดเฮียจัสขับรถให้เกือบทั้งวันยังไม่รอบเกาะเลย เอาไว้โพสต์ต่อไป ผมจะมาขยายที่ละจุดให้ฟัง รับรองเลยครับว่าคุณต้องหลงเสน่ห์ป่าสนเช่นเดียวกับผมแน่ๆ….

ครับผม Timmy Buto รายงานจากสแตนเลย์ปาร์ค แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา สวัสดีครับ บาย….

เรื่องแนะนำ

TIMMY BUTO

About TIMMY BUTO

นักเขียน เรื่องจริงอิงนิยาย และเรื่องราวทั่วไป

View all posts by TIMMY BUTO →