ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 22

ภาพอดีตภาพอดีต ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 22

ตอนที่ 22 “ภาพอดีต”

“อย่า อย่า อย่าทำ อย่าทำ….ไม่ ไม่สงสารก็เวทนา..เวทนา เวทนา…อาจารย์ อาจารย์ อย่า อย่า ไอ้คุณ ไอ้คุณ ไอ้เหี้ยคุณ….”

นางฟ้าตัวกลมที่นอนอยู่บนโชฟาสีแดงรูปตัวแอลซึ่งผมก็นอนแหมะอยู่อีกฝั่ง หัวเรา 2 คนแทบจะชนกัน เพราะเหตุนี้กระมังเธอจึงเทียวปลุกผมให้ตื่นกลางดึกเพราะเสียงระเมอบ้าๆแทบทุกคืน ยกเว้นคืนแรกที่ผมขึ้นไปนอนบนห้องชั้น 2

“บักหล่าคำแพงเป็นอะไรเธอ ทิมมี่ ทิมมี่ เป็นอะไร ทิมมี่ ละเมอทุกคืนเลยนะ”ผมสะลึมสะลือลุกเดินไปเข้าห้องน้ำ เวลานี้กี่ทุ่ม กี่ยามแล้วน้อ แสงฟ้าเมืองแวนคูเวอร์ที่ไม่คุ้นชินหลอกผมจนลืมหลายๆเรื่องที่จะต้องทำเป็นประจำ ผมเดินกลับมานอนแหมะลงที่เดิม ขณะที่นางฟ้าตัวกลมลุกนั่งจ้องมายังผมราวกับพนักงานสอบสวนของสถานีตำรวจ

“บักหล่าคำแพงก้อนเท่าแคงเอื้อย…รู้ไหมเธอนอนละเมอทุกคืนเลยนะ บางคืนก็กัดฟันเสียงดังสามบ้านแปดบ้าน ฉานนั้นนะนอนไม่เคยหลับเต็มที่เลย”นางฟ้าตัวกลมขยับเข้ามานั่งใกล้ๆแบบต้องการจะคาดคั้น “เอื้อยไม่รู้หรอก 30 ปีที่เราไม่เจอกันเลยเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง….” นางนิ่งมองมายังร่างที่เหยียดยาวเงียบๆ ผมง่วงจนหายง่วงเมื่อเธอก้าวก่ายเข้าสู่เรื่องราวส่วนตัวแบบคนไร้มารยาท ในหัวก็พิจารณาถึงคุณสมบัติของเธอ วิเคราะห์ว่านางฟ้าไร้ปีกตัวกลมๆที่นั่งคาดคั้นทะมึนอยู่ตรงนี้สมควรจะรู้เรื่องราวเหล่านั้นหรือไม่ “บักหล่าคำแพง บางเรื่องในหัวจำเป็นต้องระบายออกมา เอื้อยอยากจะให้เป็นฝันสุดท้ายแล้วทิ้งมันไว้ที่แวนคูเวอร์ บักหล่าจะได้กลับไปประเทศไทยแบบคนใหม่ กลับไปฝันแต่เรื่องดีๆ…ไม่ใช่ อย่าทำผม ไม่สงสารก็เวทนา อาจารย์ ไอ้คุณ….ทั้งหมดทั้งมวลนี้พวกเขาเป็นใคร พอจะเล่าให้เอื้อยสาวคนนี้ฟังได้ไหม” ทุกคำพูดที่นางฟ้าตัวกลมกระแทกเสียงทุ้มๆเข้าใส่ ทำเอาผมสะดุ้งจนแทบจะลืมหายใจ ขณะที่นอนคล่ำซบกับหมอนผมก็คิดทบทวนย้อนกลับไปยังภาพอดีตที่ไม่เคยจบ

“….คือ….มัน….” ผมไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหน….อากาศเย็นๆ ถูกดึงเข้าสู่ปอด ก่อนจะพ่นทิ้งยาวๆ ผมพลิกตัวเอามือทั้ง 2 ข้างประสานรองศีรษะ…สายตาก็ได้แต่เหมอไร้จุดหมาย แต่เงารัตติกาลไม่ช่วยอะไรนอกจากบอกสีเทาเข้มๆ

“พูดออกมาเถอะแล้วทิ้งมันไว้ซะที่นี้ จะได้กลับประเทศไทยอย่างคนใหม่….นะทิมมี่นะ” นางฟ้าตัวกลมเบาเสียงในคำสุดท้ายจนแทบไม่ได้ยิน

ผมดึงอากาศเข้าสู่ปอดลึกๆ “ทุกคนที่เคยนอนกับผมมักจะถามแบบเดียวกับที่อาเจ่ถามนี้แหละ…ผมกัดฟันเสียงดังขนาดนั้นเลยรึ”

“ฉันสะดุ้งนะเธอ”

“มันอาจจะสะสมหลายเรื่องรวมๆ กัน…ทุกๆ เรื่องล้วนแต่เป็นเรื่องราวที่น่าอับอายทั้งสิ้น…”

“ถ้าเธอคิดว่าฉันเป็นเอื้อยแพง…เอื้อยคนนี้ก็อยากจะได้รับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับน้องฉันบ้าง ทิมมี่ถ้าเธอคิดว่าเราเป็นเอื้อย-น้องกันจริงๆ เล่าออกมาให้สบายใจเถอะนะ”

ผมนอนพลิกคล่ำหันหน้าไปทางนางฟ้าตัวกลมที่นั่งนิ่งในความมืดสีเทาเข้มท่าเดิม มีเพียงดวงตาสีขาวเท่านั้นกำลังสะท้อนแสงดาวที่เล็ดลอดผ่านม่านเข้ามาบอกสถานะเว้าวอน วิงวอน อ้อนวอน “ทิมมี่…ได้โปรด”

ผมค่อยดึงอากาศเข้า จนหน้าอกยืดได้สุดเหยียดอีกครา…“ในวันที่เราไม่มีเงินเป็นวันที่เราไม่เหลือใคร”ผมถอนหายใจทิ้งๆขว้างๆ หลายที “ครอบครัวชาวนา มีลูกชาย 3 คน ที่ผู้เป็นแม่ต้องการผลักดันทุกๆทางเพื่อให้ลูกได้โอกาสเรียนหนังสือ ได้เรียนในมหาวิทยาลัยได้รับปริญญาไม่ใช่เรื่องง่ายๆในประเทศโลกที่ 3 พ่อต้องทำงานอย่างหนัก กลับมาจากซาอุดิอาระเบียก็ไปแบกน้ำตาลที่จังหวัดสระบุรี แม่กับน้องๆที่ยังเรียนหนังสืออยู่บ้านรวมทั้งวันเสาร์-อาทิตย์ของผมก็ต้องช่วยกันทำนา ทำไร่ เลี้ยงไก่ เลี้ยงหมู ในวันที่เราไม่มีเงินคือวันที่เราไม่เหลือใคร แต่เราทั้ง 5 คนก็กอดคอกันสู้ พ่อสู้ แม่สู้ ผมกับน้องๆจึงไม่เหลือทางอื่นให้เลือกนอกจากสู้ เราสู้ไปพร้อมกัน ในช่วงที่ผมเรียน ปวส.ที่จังหวัดนครราชสีมาคือช่วงที่เราลำบากที่สุด ผมต้องใช้เงินเยอะ ไม่ว่าจะเป็นค่าเช่าบ้าน ค่าอาหาร ค่าเรียน ค่าเทอมและอีกหลายอย่างสารพัด กลางวันผมไปเรียน กลางคืนผมต้องไปทำงานเป็นเด็กเสริฟในสวนอาหารหรือรับเขียนแบบพิเศษ….” ผมหยุดประเมิน…นางฟ้าตัวกลมเชิดใบหน้าสู้กับเงารัตติกาล สีเทาเข้มๆของแคนาดาสะท้อนความเป็นตัวตนของเธอออกมาอย่างแจ่มแจ้ง “แม่ต้องขายควายที่ผมกับพ่อไปซื้อเพื่อเป็นค่าทำวิจัยก่อนเรียนจบ แต่ก่อนหน้านั้นผมเจอคนๆ หนึ่งๆ ที่สวนอาหาร….”

“อาจารย์….” นางฟ้าตัวกลมเสียงสั่น

“เขาเป็นอาจารย์วิศวกรสอนที่วิทยาลัยเทคนิคแห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา…เขามาดื่ม สุดท้ายก็เมาที่ร้านแทบทุกคืนจนเราคุ้นเคยกัน เขาแนะนำให้ผมเลิกเป็นเด็กเสริฟแล้วไปรับงานจากเขามาเขียนแบบ…ความสัมพันธ์ของเราจึงเริ่มต้น แต่มันไม่หยุดเพียงเท่านี้” ผมสูดลมเข้าสู่ปอดพลางผ่อนลูกกระเดือกเลือนขึ้นลงที่ลำคอให้เล็กลง… “ผมยอมเขาเพราะผมไม่มีเงิน…” ผมพยายามจะเล่าต่อแต่อารมณ์ที่กำลังบีบรัดทำให้ผมต้องหยุดหายใจ “เวลานั้นผมคิดทางออกเอาไว้แค่ทางเดียวคือ เมื่อไรที่เรียนจบ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับอาจารย์ก็ต้องจบไปด้วย….แต่ผมคิดผิด” ผมเป่าลมออกทางปาก ไม่กล้าหันไปมองนางฟ้าตัวกลมตรงๆ เห็นแต่เพียงเงาในสีเทาเข้มๆสั่นสะท้านบอกสถานะสะอื้นไห้… “หลังเรียนจบ ผมหนีทุกคน สำคัญตั้งใจจะหนีอาจารย์ไปทำงานที่จังหวัดเชียงใหม่ ครับผมทำงานที่เชียงใหม่ได้เพียง 3 เดือน ผมก็ย้ายกลับมาทำงานที่กรุงเทพฯ ไอ้คุณก็เข้ามา….เวลานั้นผมสับสน น้องก็กำลังเรียน เงินเดือนก็น้อย บางเดือนผมเหลือไว้สำหรับตัวเองแค่ 1000 บาท มันเป็น 1000 บาทที่ผมจะต้องอยู่ให้ถึง 30 วัน… เพราะเหตุนี้ผมจึงใช้เหตุผลเดิมๆมาอ้าง ผมคบกับไอ้คุณต่อ แต่ครั้งนี้มันต่างกับอาจารย์ราวฟ้ากับเหว ผมโหยหาไอ้คุณอย่างที่ผมไม่เคยโหยหาอาจารย์….ผมคิดว่ามันเป็นความรักแบบบ้าๆ….ใช่มันบ้าเอามากๆ ผมกะจะถอยหลายครั้งลองคบกับผู้หญิงจนมีลูกด้วยกัน แต่เธอก็ใจร้ายจนผมไม่สามารถให้อภัยได้….”

“เธอ ไป ทำ แท้ง ใช่ ไหม” นางฟ้าตัวกลมประเมิน ฝ่ามือก็ปาดน้ำตาทิ้งแล้วทิ้งอีก

ผมผงกศีรษะแรงๆ หวังจะให้เธอเห็นในรอบเดียว… “ผมเริ่มคบกับผู้หญิงอีกหลายคน มีคนหนึ่งผมถึงขนาดส่งเธอเรียนหนังสือเป็นเรื่องเป็นราว เราวาดฝันจะร่วมอนาคตแต่ในเมื่อเราทั้งคู่ต่างก็มีภูมิหลังในที่สุดถนนเส้นนั้นก็ถึงทางตัน เธอบอกเลิก ผมเอยคำอวยพรส่งเธออย่างสวยงามและระหว่างเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด มีแต่ไอ้คุณคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ยอมปล่อยมือผม มันไม่เคยต่อว่า มันไม่เคยซ้ำเติม สุดท้ายผมก็มั่นใจกล้าใช้คำว่ารักกับมันแบบจริงๆ จังๆ” ความวังเวงแทรกผ่านเงียบ ในเงาสีเทามีหลายสิ่งปะปนจนผมแทบจะอาเจียนออกมา “….แต่สุดท้ายครอบครัวใหญ่สายการเมืองก็มาแยกมันให้ไปแต่งงานกับผู้หญิงที่พวกเขาหาไว้ให้ ไอ้คุณแต่งงาน แน่นอนผมทั้งเจ็บปวดทั้งปราบปลื้ม และผมเกือบเป็นบ้าในเวลานั้น…”

“ไอ้คุณที่ว่า ชื่ออะไรทิมมี่”

“อย่าพูดถึงเขาเลย…มันติดต่อผมผ่านอีเมลล์ใช้ชื่อนิคเนมว่า เดียร์เนียว

“เดียร์เนียว เดียร์เนียวคนเดียวกับที่ไอ้แก๊บบี้เล่าให้ฉันฟังรึเปล่า” นางฟ้าตัวกลมปาดน้ำตาทิ้งแล้วซักไซด์อย่างเอาเป็นเอาตาย “บอกฉานนมาเดี๋ยวนี้ ทิมมี่”

ผมเอ๋อ ไม่นึกว่าไอ้แก๊บบี้จะกล้าหักหลัง…

“ใช่ไหม ไอ้คุณมันตามเธอมาถึงที่นี้เลยรึ…ว่ามา…ฮื้อ ว่าไง”

ผมเว้นระยะเวลาให้ความเงียบครอบครอง….กระทั้งเงาสีเทาของแวนคูเวอร์เปลี่ยนสู่เฉดสีอื่นๆ ผมพยักหน้าแบบคนสารภาพผิด

“เขามาดักเจอผมที่ฮ่องกง….บอกจะไปทำธุระที่ซานฟรานซิสโก คือไอ้คุณเคยเรียนมัธยมที่นั้นเลยแวะมาหาผมที่นี้ ก่อนจะบินกลับเมืองไทยเมื่อวาน….”

มันมาถึงตรงนี้จนได้ ผมบอกแล้วไงครับว่า เดทแรกในแวนคูเวอร์เป็นเรื่องแต่งทั้งหมด….ผมกับแก๊บบี้ไม่ได้ไปส่งเดียร์เนียวขึ้นรถไฟฟ้าหรอกครับ แต่เราไปส่งไอ้คุณที่สนามบินแวนคูเวอร์ต่างหาก…สรุปนางฟ้าตัวกลมที่สะอึกสะอื้นกับเรื่องราวอันขมขื่นเมื่อครู่กลับแปลงร่างเป็นนางผีเสื้อสมุทรอีกรอบ…แต่อย่างว่านั้นแหละครับขึ้นชื่อว่านางฟ้า ถึงจะไม่มีปีก จะตัวผอมตัวกลม แต่นางฟ้าก็คือนางฟ้าวันยันค่ำ

“บักหล่าคำแพงก้อนเท่าแคงเอื้อย….เอื้อยดีใจที่เธอเล่าเรื่องราวในช่วงที่ขาดหายให้เอื้อยฟัง สิ่งหนึ่งที่เอื้อยสาวคนนี้อยากจะได้จากน้องชายมากที่สุดก็คือ…จบเรื่องไอ้คุณ จบเรื่องอาจารย์ ทิ้งทุกๆ คนไว้ที่นี้ซะ เชื่อเอื้อยเถอะ เอื้อยจะฝังพวกเขาให้หิมะแวนคูเวอร์กัดกินไปตลอดกาล…เธอจะได้ไม่ต้องนอนกัดฟัน นอนฝันร้ายอีก…น้อบักหล่าคำแพงน้อ”

ครับ…… “ภาพอดีต” บางภาพก็ไม่ควรจำ ไม่มีค่าพอจะเก็บไว้ ผมควรจะทิ้งพวกเขาฝังใต้หิมะเอาไว้ที่นี้อย่างที่นางฟ้าตัวกลมเสนอ ใช่!….จบสิ้นกันซะที ขอบคุณนางฟ้าตัวกลม ขอบคุณเอื้อยสาวจากหัวใจ….

ครั้งหน้าครับผมจะนำทุกท่านไปเที่ยว “เกาะวิกตอเรีย” เปลี่ยนบรรยากาศกันบ้าง…..ติดตามเลยเร็วๆ นี้ครับ สดชื่น สดใสแน่นอน

สุดท้ายผม Timmy Buto รายการจากบ้านสีขาว 2 ชั้น ทรงบาวาเรียนถนน 88 เชอร์รี่ แวนคูเวอร์  ฝันดีทุกคนครับ บาย บาย

ทรงอาจแนะนำ

ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 41 (จบบริบูรณ์)
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 40
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 39
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 38
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 37
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 36
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 35
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 34
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 33
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 32
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 31
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 30
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 29
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 28
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 27
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 26
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 25
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 24
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 23
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 21
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 20
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 19
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 18
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 17
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 16
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 15
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 14
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 13
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 12
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 11
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 10
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 9
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 8
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 7
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 6
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 5
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 4
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 3
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 2
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 1
TIMMY BUTO

About TIMMY BUTO

นักเขียน เรื่องจริงอิงนิยาย และเรื่องราวทั่วไป

View all posts by TIMMY BUTO →