นินจาเลือดซามูไร บทที่ 16

เพชฌฆาตจำยอมเพชฌฆาตจำยอม นิยาย เรื่อง อูคาชิ เซดะ นินจาเลือกซามูไร บทที่ 16

ไคซากุ-นิน เพชฌฆาตจำยอม

ณ ปราสาทฮันโต เมืองไบเซน

“ข้าต้องการเห็นการตายของยาสุให้เร็วที่สุด”

“ใจเย็นๆ ชิการุคุง…อย่างไรเสีย…ทุกอย่างของอูคาชิก็ต้องเป็นของเจ้า”

“ชิโนบิแก่ๆ แต่ต้องมาตายอย่างซามูไร…หึๆ” เสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นและเงียบไป สักครู่เสียงของคนๆเดิมก็ดังต่อขึ้นอีก “ข้านับถือท่านจริงๆ…ฮันโตซัง”

“เจ้าจะยิ่งใหญ่ ไม่แพ้อูคาชิ…ข้าให้สัญญา”

“ไม่!…ข้าจะต้องยิ่งใหญ่กว่าอูคาชิหลายเท่า”

(ไอ้ พวก นอกรีต) เสียงกร่นด่ามาจากความรู้สึกของฮันโต ซาซากุมิที่นั่งปั้นหน้าแสร้งยิ้มอยู่โต๊ะกลาง โดยมียูกาว่า ชิการุยกถ้วยน้ำชาขึ้นดื่มพร้อมกับยิ้มตอบกลับแต่แววตาของเขากลับมีบางอย่างซ่อนอยู่

(สักวันข้าจะครองปราสาทฮันโต…ไอ้แก่ผิดเพศ ซาซากุมิ!)

“ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าเองก็ยินดียิ่ง…แต่งานของข้าในคืนนี้จะพลาดไม่ได้” (ไอ้! พวกนอกรีต) เสียงกร่นด่าจากข้างในดังตามขึ้นอีก

“ในเมื่อสิ่งที่ท่านตอบแทนเป็นที่น่าพอใจ…ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย” (ไอ้แก่ผิดเพศ มึงจะเป็นรายต่อไป) และเขาก็แสร้งยิ้มพร้อมกับยกน้ำชาอีกถ้วยขึ้นมาจิบบางๆ

“แด่ความสัมพันธ์ของเรา”

“เช่นกัน…ฮึๆ…หึๆ”

……….

ฤดูใบไม้ผลิ ที่ป่าฮานะ

เวลาค่อยๆ เคลื่อนผ่านฤดูหิมะไปอย่างช้าๆ และในที่สุดดอกเชอรี่ป่า และดอกไม้นานาพันธุ์ก็ผลิบานพร้อมๆ กันทั้งหุบเขา อูคาชิ ยาสุก้มลงดึงดอกไม้สีขาวรูปกระดิ่งที่ส่งกลิ่นหอมชวนหลงใหลขึ้นจากพื้นดินที่ยังชื้นแฉะ เขาพิจารณาอยู่นาน ก่อนวางมันลงกับโขดหินสีดำใกล้กับช่องเขาคุโระอิสีนิล เหมือนจะเป็นการไว้อาลัยให้กับใครบางคนที่พึ่งจะจากไปเมื่อไม่นานมานี้

“Return of happiness. แด่ความสุขที่จะกลับคืนสู่เจ้า ยามุดะ” ยาสุพูดในลำคอ ก่อนจะพาชุดกิโมโนสีขาวสะอาดตาเดินแทรกหายเข้าไปในป่าต้นเชอรี่ที่กำลังผลิกลีบแรกสีชมพูขาวบานสะพรั่ง

(เค็นจิ…ฮิเดะคุง ข้าจะรอพวกเจ้าที่ป่าฮานะ)ยาสุส่งกระแสตรงไปยังคนทั้งสอง เขาดีดตัวข้ามลำธารเล็กๆ ไปยังลานหินกว้างใกล้ๆกับน้ำตกที่กำลังบรรเลงเพลงป่าไม่ขาดสาย  ไม่นานอูคาชิ เค็นจิและโอสุเกะ ฮิเดะก็ลอยตัวข้ามปลายต้นสนมซึที่กำลังผลิใบใหม่สีเขียวอมแดดใกล้เข้ามา พวกเขาจะกดปลายเท้าอีกครั้งที่กิ่งเชอรี่ป่าที่กำลังผลิบาน จนทำให้กลีบดอกร่วงพลูเป็นสาย

“มากันแล้วรึ!” อูคาชิ ยาสุทักทาย ทั้ง 2 คนโค้งศีรษะแทนคำพูดและยื่นนิ่งอยู่ต่อหน้า

“ข้าต้องการสารภาพผิดกับพวกเจ้า…” อูคาชิ ยาสุเริ่มด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่มันกลับเย็นวาบเมื่อจิตพิรุธของคนทั้ง 2 บอกว่าไม่ใช่ข่าวดีแน่ๆ

“เค็นจิ…ฮิเดะคุง” เสียงเรียกดังแผ่วเบาราวกับใบไม้ในภาษาเฉพาะ จนเป็นเหตุให้คนทั้งคู่ทรุดนั่งนิ่งกับพื้นอย่างหมดแรง พร้อมกันนั้นยาสุก็ได้บังคับให้เค็นจิเป็น ไคซากุ-นิน(KAISHAKU-NIN) หรือผู้ช่วยให้เขาได้พบกับความตายด้วยวิธีฮาราคีรีเยี่ยงซามูไร ตามที่ได้เคยให้สัญญาไว้กับใครบางคน เค็นจิลนลานลุกพรวดจะปฏิเสธ แต่ก็ถูกยาสุยกมือห้ามเอาไว้ก่อน

“ข้าเกิดมาเพื่อเป็นชิโนบิโดยสายเลือด แต่วันนี้ข้าพาพี่น้องของเราพบกับความพ่ายแพ้ให้กับซามูไร พวกมันส่งดาบสั้นวากิซาชิมาให้ข้าเพื่อปลิดชีพตัวเอง การล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่าเสมือนเป็นการบีบคั้นให้ข้ารู้จักสำนึกในแบบเดียวกัน…” ยาสุหยุดหายใจครู่หนึ่ง “เจ้าต้องช่วยปลดปล่อยอิสรภาพให้กับวิญญาณของข้า” ยาสุพูดต่อด้วยเสียงที่หนักแน่นขึ้น

“ข้าทำไม่ได้…จะให้ข้าตายตรงนี้ข้าก็ทำตามที่ท่านพี่ขอไม่ได้” เค็นจิไม่ลังเลที่จะปฏิเสธ เขาตะเบ็งเสียงแข็งจนลมหายใจบีบรัดเร็วดุจเสียงกลองรบยามออกศึก “ท่านพี่…ไม่” เขาปฏิเสธเสียงต่ำลึกออกมาอีก พร้อมกับจ้องไปที่ชายในชุดกิโมโนสีขาวที่นั่งนิ่งบนโขดหินอย่างไม่วางตา “ท่านพี่ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ” เค็นจิยังพูดต่อ ขณะที่ริมฝีปากเริ่มสั่น เมื่อเห็นยาสุพยักหน้ายืนยันความตั้งใจอย่างไม่ยอมเปลี่ยนแปลง

“ข้านึกอยู่แล้ว…ว่าเจ้าต้องตอบเช่นนี้…” ยาสุเอ่ย เขาละสายตาไปจับจ้องอีกคนที่ยังนั่งตัวสั่นอยู่กับที่ “ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเป็นเจ้าฮิเดะคุง…”

“ยาสุ!…”โอสุเกะ ฮิเดะอุทานลั่น

“ใช่…เจ้าไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ…ได้โปรดช่วยปล่อยวิญญาณของข้าให้เป็นอิสระ แล้วพันธนาการจากพวกฮันโต ที่ผูกมัดอูคาชิก็จะสิ้นสุดลง…พี่น้องของเราก็จะกลับมารวมกลุ่มกันได้อีกครั้ง”

“ข้ารู้ว่าท่านเจ็บปวดตั้งแต่ครั้งเมื่อเราทำงานพลาดที่ปราสาทฮันโต จนเป็นเหตุให้พี่น้องเราส่วนหนึ่งถูกส่งไปเป็นตัวประกันที่นั้น แต่ท่านก็รู้ดีว่านั้นนะ…เป็นแผนการของพวกนอกรีต พันธนาการจะไม่มีความหมายหากท่านไม่ใส่ใจ” โอสุเกะ ฮิเดะ พยายามชักนำ

“ข้าจะทำพิธีก่อนดอกเชอรี่จะร่วง” ยาสุย้ำจุดยืนเดิมเสียงแข็ง

“ท่านต้องบ้าอย่างที่เค็นจิพูดแน่ๆ” โอสุเกะ ฮิเดะเสียงแข็งขึ้นบ้าง เขาลุกตามเค็นจิพร้อมกับหันหลังให้ยาสุด้วยความรู้สึกมากมายที่อธิบายไม่ถูก

“ข้าจะทำพิธีที่นี้ ก่อนดอกเชอรี่จะร่วง…พวกฮันโตและมินาโมโต กำลังรอข่าวจากเจ้าอยู่นะเค็นจิ…พวกเขาต้องการมาเห็นการตายของข้า มิฉะนั้นดอกซูซูรันจะไม่มีวันเบ่งบานในหุบเขาอิงะอีกเลย…ข้าขอเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย…เพื่อเรา” น้ำเสียงของยาสุยังเรียบและเด็ดขาดในเวลาเดียวกัน

“โอสุเกะพูดถูก…ท่านกำลังเดินเข้าสู่กับดักของพวกนอกรีต” เค็นจะพยายามทัดทาน

“ไม่มีพวกนอกรีต…มันคือความรับผิดชอบของผู้แพ้…โอสุเกะเจ้าต้องเป็นไคซากุ นิน นี้คือคำสั่ง!” ยาสุย้ำประโยคสุดท้ายใส่เขา มันหนักแน่นจนทั้ง 2 ผงะ

“ทำไมต้องเป็นข้า…” เสียงโอสุเกะพร่ำไม่หยุดปาก “ทำไม?”

“ยุคของข้าได้จบลงแล้ว…ต่อจากนี้อูคาชิอยู่ในมือของพวกเจ้า…น้องรัก” เสียงสุดท้ายของยาสุดังและไกลออกไปราว 100 ไมล์ จนทั้งเค็นจิและโอสุเกะ ฮิเดะต่างหันไปมอง แต่โขดหินที่มียาสุนั่งอยู่เมื่อครู่กลับว่างเปล่า ไม่ปรากฏร่างของชายชราในชุดกิโมโนสีขาว เหลือเพียงดอกไม้รูปกระดิ่งเท่านั้นที่วางอยู่แทนที่

“ยาสุ!…”

“เขาอยู่กับหลวงพ่อที่วัดไรอันจิ…ตั้งแต่วันที่ร่างของยามุดะถูกฝังแล้วละ” เค็นจิบอก

“เขาไม่กลับเข้าหมู่บ้านอีกเลยใช่ไหม!” โอสุเกะ ฮิเดะถาม

“ดูเหมือนความตั้งใจเขาจะเป็นอย่างนั้น”

“ยาสุ…”

“เขาไม่ยอมผ่านช่องเขาคุโระอิสีนิล”

“ยาสุ…ทำไมข้าถึงรับรู้ความเจ็บปวดของท่านช้าไปนัก…”

“ฮิเดะคุง….ข้าเองก็รู้สึกผิดไม่น้อย” เสียงเค็นจิต่ำ จนแทบจะจมหายลงไปในดิน

“ข้าเต็มใจ…จะเป็นไคซากุ-นิน เพื่อท่าน…ยาสุ”

………..

แม้แต่หยดน้ำ………………………….ก็กร่อนหินได้ฉันใด

สองมือก็สามารถสร้างโลกให้สวยงาม……ได้ฉันนั้น

โอสุเกะ ฮิเดะ

………..

ทรงอาจแนะนำ

สมรภูมิปักษา24
สมรภูมิปักษา23
สมรภูมิปักษา22
สมรภูมิปักษา21
สมรภูมิปักษา20
สมรภูมิปักษา19
สมรภูมิปักษา18
สมรภูมิปักษา17
สมรภูมิปักษา16
สมรภูมิปักษา15
สมรภูมิปักษา14
สมรภูมิปักษา13
สมรภูมิปักษา12
สมรภูมิปักษา11
สมรภูมิปักษา10
สมรภูมิปักษา9
สมรภูมิปักษา8
สมรภูมิปักษา7
สมรภูมิปักษา6
สมรภูมิปักษา5
สมรภูมิปักษา4
สมรภูมิปักษา3
สมรภูมิปักษา2
สมรภูมิปักษา1
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 23
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 22
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 21
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 20
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 19
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 18
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 17
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 15
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 14
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 13
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 12
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 11
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 10
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 9
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 8
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 7
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 6
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 5
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 4
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 3
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 2
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 1
อูคาชิ เซดะ นินจาเลือดซามูไร
"อนุชาย" คืออะไร? เร็วๆ นี้ รู้เรื่อง!
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 32
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 31
TIMMY BUTO

About TIMMY BUTO

นักเขียน เรื่องจริงอิงนิยาย และเรื่องราวทั่วไป

View all posts by TIMMY BUTO →