ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 14

ตอนที่ 14 “เดทแรกในแวนคูเวอร์ 3”

ที่ร้านเฝอ (คล้ายๆ ก๋วยเตี๋ยวแต่เป็นอาหารเวียดนาม) บนถนนคิงส์เวย์ (Kings way ST) ผมมาถึงก่อนเวลานัด 5 นาที อาการเมื่อยล้าบนถนนเทรนส์แคนาดา (Trans Canada HWY) เมื่อกลางวันบวกความกระหายน้ำอย่างแรงทำให้ผมไม่ลังเลจะผลักประตูเดินเข้าไปภายในร้านอาหารเวียดนาม

“กินเฝอสักชามเผื่อแก๊บบี้มาช้า” ผมคิดและสั่งเฝอพร้อมกับน้ำเปล่าที่เคาน์เตอร์ ไม่ลืมเผื่อที่นั่งให้แก๊บบี้อีกที่ สักพักพนักงานสาวเอเชียท่าทางคล่องแคล้วขาวสูงโปร่งน่าจะเป็นคนเวียดนามก็เดินนำไปยังโต๊ะในสุด ผมโชคดีที่ไม่ต้องยืนรอ นางฟ้าตัวกลมบอกว่าร้านเฝอบนถนนคิงส์เป็นร้านดังและมีชื่อเสียงมากๆปกติคนจะเต็มต้องยืนรอไม่ต่ำกว่าครึ่งชั่วโมงกว่าจะได้กิน ใช่ครับเป็นอย่างที่นางฟ้าตัวกลมพูด ผู้คนทั้งฝรั่ง เอเชีย นักเรียน นักศึกษาต่างอัดกันอยู่ภายในร้านกระจกเต็มทุกโต๊ะ พวกเขากินกันเงียบๆ จะมีโหวกเหวกเสียงดังมั่งก็เฉพาะโต๊ะหนุ่มๆ สาวๆ น่าจะกำลังเรียนอยู่มหาลัยฯ แต่พวกเขาก็เสียงดังอยู่ในโลกของพวกเขา ผมเองก็เลือกจะควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาสร้างโลกส่วนตัวระหว่างรอเช่นกัน

“แม่เอ้ย!….” ผมเผลออุทานระดับปานกลางแต่ก็มั่นใจว่าผู้คนรอบๆ ไม่มีใครเข้าใจภาษาไทยแน่นอน “แบตเตอร์รี่เหลือไม่ถึงครึ่ง” พาวท์เวอร์แบงค์ที่เตรียมมาก็ดันลืมไว้ในกระเป๋าเดินทาง “ตายห่าละ ถ้าแบตฯหมดจะทำไงวะเนี้ย” ผมคิดวนไปเรื่อยๆกระทั้งเฝอกับน้ำเปล่ามาเสริฟ “Thanks ไอ้แก๊บบี้มันน่าจะช่วยได้ กินก่อนดีกว่า” ผมลงมือกินเฝอยังไม่ถึงครึ่งชามไอ้แก๊บบี้ก็โทรเข้ามา สำเนียงภาษาอังกฤษของมันเร็วจนรัว แต่ผมก็อาศัยจับคำพูดเพียงไม่กี่คำแล้วเดาแปลแบบถูกมั่งผิดมั่ง สุดท้ายมันก็เดินเข้ามาหาผมในร้านถูก เราทักทายกันตามมารยาทแบบคนพึ่งเจอกัน ไอ้แก๊บบี้เป็นคนฟิลิปปินเกิดแวนคูเวอร์ครับ แต่ภาษา ท่าทางของมันฝรั่งทุกกระเบียดนิ้ว ส่วนรูปร่างหน้าตา สูงต่ำ ดำขาวไม่ต่างกับผมเท่าไรนัก ผมน่าจะขาวกว่ามันด้วยซ้ำ เพราะเหตุนี้เองเวลาอยู่กับมันผมเลยไม่รู้สึกเกร็ง สบายๆ มันสั่งเฝอกับน้ำเปล่าแบบเดียวกับผม เราใช้เวลา 30 นาที เมื่อท้องอิ่ม เราทั้งคู่ก็พร้อมลุยราตรี…ค่าเฝอกับน้ำเปล่าผมจ่ายนะครับ มันไม่ใช่เดทแรกในแวนคูเวอร์ของผม แต่มันมาในฐานะเพื่อนพี่สาวเท่านั้น สบายๆไม่มีอะไรในกอไผ่

รถฟอร์จูนเนอร์สีน้ำตาลแดงไม่มีเบาะหลัง (แอบสงสัยไอ้นี้มันนอนในรถหรือเปล่าวะ) พาเราวิ่งไปตามถนนคิงส์ มันพูดไปหัวเราะไปจนผมลืมเรื่องแบตฯโทรศัพท์โดยสิ้นเชิง สะภาพบ้านเมืองที่น่าอยู่อันดับต้นๆ ของโลกถูกบันทึกอยู่ในสายตาและความทรงจำ สิ่งที่ถนนทุกเส้นไม่ว่าจะเป็นในเมืองหรือนอกเมืองมีคล้ายคลึงกันก็คือต้นเมเปิ้ลและป่าสนแทรกสลับกับมินิมาร์ทเล็กๆ ตลอดเส้นทาง น้อยมากที่ผมจะได้เห็นชุมชนหนาแน่น ผู้คนพลุกพล่านเร่งรีบเหมือนกับกรุงเทพ พูดง่ายๆ คนในแวนคูเวอร์ใช้ชีวิตแบบสบายๆ ไม่เร่งรีบ กำหนดเวลาบนถนนได้เอง มีคนทุกเชื้อชาติ เอเชีย ฝรั่ง แขก แอฟริกา หัวดำ หัวแดง ครบแต่สิ่งที่คนที่นี้มีให้กันคือ “การให้เกียรติ” จะข้ามถนนทุกแยกจะมีปุ่มกด มีสัญญาณไฟแจ้งสถานะ รถทุกคันเต็มใจชะลอความเร็วลดกระจกผงกหัวหรือโปกมือให้ข้าม ถึงพวกเขาจะไม่ค่อยยิ้ม แต่พวกเขาก็พร้อมจะยิ้มได้ตลอดเวลา ผมเจอแบบนี้จริงๆ

แก็บบี้ขับรถพาผมเที่ยวไปรอบๆแวนคูเวอร์ เข้าถนนนั้นออกถนนนี้จนผมขี้เกียจจำ กระทั้ง 4 ทุ่มเกือบๆ 5 ทุ่มมันก็วนรถเข้ามาจอดริมถนนเดวี่ย์ (Davie ST.) ซึ่งจะมีไนต์คลับหลายแห่งเปิดอยู่ สังเกตจากการ์ดฝรั่งร่างยักษ์ที่กำลังยืนตรวจบัตรนักเที่ยวเป็นจุดๆอยู่หน้าประตูทางเข้า ซึ่งแต่ละจุดก็จะมีกลุ่มวัยรุ่นยืนจับกลุ่มดูดบุหรี่ คุยปะปนกันทั้งชายและหญิง เห็นแล้วผมอดนึกถึง RCA บนถนนเพชรบุรีตัดใหม่บ้านเราไม่ได้ ไอ้แก๊บบี้มันนำผมเดินเล่นจากร้านนั้นเข้าร้านนี้ จากไนต์คลับนั่งดริ้งแบบเงียบๆสู่ไนต์คลับสำหรับวัยหนุ่มสาวที่ชอบวาดลวดลายแดนซ์กระจายท่วมกลางแสงสีและเสียง เราใช้เวลาอยู่แต่ละที่แค่ 1 ดริ้งมันก็จะลากคอผมไปอีกที่หนึ่งประมาณกะจะให้ผมเที่ยวให้ครบว่างั้น จนกระทั้งเราตึงๆมันจึงลากผมเข้าไปในร้าน Sex Shop ข้างๆกับร้านร้าน Soppers ที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง ผมนิ่งจนก้าวขาไม่ออกเพราะสินค้าภายในร้านที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์บำบัดความใคร่สารพัด โซ แซ่ กุญแจมือ ตุ๊กตายางระดับร้อยกว่าเหรียญถึงหลายพันเหรียญ อวัยวะเพศหญิง-ชายที่กำกับด้วยชื่อดาราหนัง AV ดังๆ หรือแม้แต่ฮอลลีวูดก็ไม่เว้น มันเปิดเผยโจ๋งครึ่ม ก็เพราะของพวกนี้ไงครับ “จะไม่ให้คนถือศีลสวดมนต์ก่อนนอนทุกคืนช๊อก!ได้ไง ว่าไหม?”

ผมลองคิดในมุมกลับ….เมืองที่น่าอยู่อันดับต้นๆ ของโลกได้ฝังคุณธรรม จริยธรรมเข้าสู่หัวใจของคนได้จริงๆ ไม่ต้องพูดถึงกาสิโนเพราะในแวนคูเวอร์มีทุกอยู่ทุกมุมเมือง ทุกระดับให้เลือก แก๊บบี้เองก็ทำงานเป็นคนแจกไพ่ในการสิโนตั้ง 3 แห่งต่อคืน ผมได้ถ่ายรูปในร้าน Sex Shop 2 มุม โดยเจ้าของร้านที่เป็นหนุ่มฝรั่งกล้ามใหญ่เป็นคนจัดให้ แต่อย่างว่าแหละครับ การโพสต์รูปไม่เหมาะสมอาจจะโดนบล็อกได้ เลยเก็บไว้ก่อนใครสนใจแจ้งมาหลังไมล์เดี๋ยว Timmy จัดให้ก็แล้วกัน….

ว่ากันต่อไปยาวๆ ในโพสต์หน้า ผม Timmy Buto รายงานในร้าน Sex Shop ถนนเดวี่ย์ (Davie ST.) ผมไม่มีทางบอกแน่ๆ ว่าผมได้อะไรจากร้าน Sex Shop ติดมือมาบ้าง…อุ๊บ!

เรื่องแนะนำ

TIMMY BUTO

About TIMMY BUTO

นักเขียน เรื่องจริงอิงนิยาย และเรื่องราวทั่วไป

View all posts by TIMMY BUTO →