หัวเราะทั้งน้ำตา

ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 9

หัวเราะทั้งน้ำตาหัวเราะทั้งน้ำตา ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 9

ตอนที่ 9 “หัวเราะทั้งน้ำตา”

เช้าวันต่อมาผมถูกนางฟ้าตัวดี เอ้ย! ตัวกลมปลุกตั้งแต่ยังไม่ 4 นาฬิกาดี เมื่อวานเราตะลุยดาวทาวน์เมืองชั้นในอันไม่ใช่เป้าหมายหลักของการมาเยือนแคนาดาซะขาลาก ผมขี้เกียจปีนบันไดขึ้นไปนอนชั้นบน ด้วยเหตุผล

1. เพราะกลางคืนที่แวนคูเวอร์จะเป็นเวลาทำงานของกรุงเทพฯ ถึงจะเคลียงานไว้กว่า 2 สัปดาห์ แต่พวกเสื้อ สิงห์ กระทิง แรดคู่แข่งต่างบริษัทที่คอยจะขย้ำทีมงานที่เมืองไทยยังคงตามรังควานไม่เลิก

2. เสียงข้อความผ่านไลน์เพื่อให้แก้ปัญหาจึงดัง ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ รบกวนเกือบทุกชั่วโมง เพราะฉะนี้ผมเลยลากผ้าห่อกับหมอนมาจบที่โซฟาหน้าทีวีให้รู้แล้วรู้รอดกันไปข้างหนึ่ง

“บักหล่าคำแพงก้อนเท่าแคงเอื้อย ตื่นๆ ไปล้างหน้าไป…ฉันชงกาแฟให้แล้วนะเธอ วันนี้ใส่รองเท้าไอ้ลูกปลาไปก็แล้วกัน”นางฟ้าตัวกลมจัดการเสื้อผ้า กางเกง รองเท้าไว้ให้เสร็จสับเช่นเคย ผมไม่แปลกใจกับเด็กรุ่นน้ำซาวข้าวอย่างผม (สมัยก่อนเวลาหุงข้าวจะรินน้ำต้มข้าวทิ้ง ซึ่งผมเรียกมันเรียกว่า “น้ำซาวข้าว” เด็กรุ่นผมก็จะได้กินน้ำซาวข้าวนี้แหละแทนน้ำนม) กับเด็กรุ่นนมวัวแม้แต่น้อย อะไรๆก็ใส่ด้วยกันได้หมด ก็ว่ากันไปผมสูงได้ถึง 165 ซม.ก็ถือว่าบุญละ “วันนี้ไอ้วิลเลี่ยมจะตามไปด้วยนะเธอ” นางฟ้าตัวกลมบอกขณะผมกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า

“ตื่นไหวรึ…สงสารหลานอะเจ่” วิลเลี่ยมเป็นลูกชายเฮียจัสอายุจะ 8 ขวบไม่กี่วัน แต่มันก็งัวเงียถือตุ๊กตาไดโนเสาร์ออกจากห้องนอนมาล้มแผละที่โซฟาตรงที่ผมพึ่งลุกขึ้น นางฟ้าตัวกลมคุยกับลูกชายเป็นภาษาอังกฤษยาวๆ วิลเลี่ยมได้แต่ทำเสียง “ฮื้อหึ อื้อหึ” ก่อนจะวิ่งเข้าไปเอาเสื้อแจ็คเก็ตและกระเป๋าที่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืนมายืนรออยู่หน้าประตูทางออก

“ไป ไป GO Go Sleep on car” นางฟ้าตัวกลมไล่เราทั้งคู่ก่อนยัดแก้วกาแฟใหญ่ๆ ให้ถือ

ฟ้าที่แวนคูเวอร์สลัวเรืองรองตลอดทั้งคืน นาฬิกาข้อมือจึงเป็นเรื่องสำคัญมากๆ สำหรับที่นี้ อย่างเมื่อคืนกว่าตะวันจะตกดินก็ปาเข้าไปเกือบๆจะสี่ทุ่ม แดดสามทุ่มจึงไม่ต่างจากสี่โมงเย็นบ้านเรา ผมมักจะหลงเวลาอยู่บ่อยๆ แต่เช้าวันนี้อากาสดีเป็นพิเศษไม่หนาวเหมือนกับวันแรกที่มาถึงหรืออาจจะปรับตัวได้หรือเปล่าอันนี้ไม่ทราบ เราขับรถคันใหญ่สีขาวออกจากถนน 88 เลี้ยวขวาเข้าถนน 160 และเลี้ยวซ้ายอีกทีตรงแยกไฟแดงข้างซุปเปอร์มาเก็ตและร้านกาแฟที่ผมมานั่งอ่านหนังสือเมื่อวานก่อน (แหมยังกล้าเขียนเนอะว่ามานั่งอ่านหนังสือ “กูตอแหลอีกละ” แต่ได้เพื่อนฝรั่งเป็นเด็กหนุ่มวัย 19 ปี กำลังเรียนอยู่วิทยาลัยอาชีพแห่งหนึ่งในดาวทาวน์ คุยกันร่วม 2 ชั่วโมง รู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง อาศัยพูดอังกฤษให้รัวๆเร็วๆเข้าไว้ ที่เหลือไม่ใช่หน้าที่ของผม แต่เป็นหน้าที่ของเขาจะต้องทำความเข้าใจด้วยตัวเอง นี้คือสูตรเด็ดของผมละ “หน้าด้านสุดๆ”) เมื่อรถแล่นเข้าสู่ถนนฟราเซอร์ (Fraser HWY) มุ่งตรงสู่แลงเลย์ (Langley) เพื่อไปรับแม่กับป้าจั๊กกี้ เราแวะซื้ออาหารเช้าให้หลานชายสั้นๆ ท้องฟ้าสีแปลกตาทำให้คนต่างถิ่นอย่างผมเผลอเสพอย่างไม่รู้จักอิ่มเอม “นานมากแล้วนะที่อารมณ์แบบนี้หายไป” ผมคิดวนไปเรื่อยๆนานๆนางฟ้าตัวกลมจะเอ่ยขึ้นมาเบาๆถามโน้นถามนี้ไปเรื่อย เวลามีหลานกำลังหลับปุ๋ยอยู่หลังรถ นางไม่กล้าเล่นผมแน่ ผมคิดสลับกับเสพสุขสีท้องฟ้ากระทั้งเรามาถึง สวนเฟิร์นสันเขา เมื่อเราทั้ง 5 คนอัดแน่นเป็นปลากระป๋องตราพ่อไอ้เบ๊บใส่หมวกแล้ว รถก็พุ่งทะยานสู่ถนนหมายเลข 40Ave อย่างรวดเร็ว

“เมื่อวานเก็บคนเดียวได้กี่พาวด์อะ” ผมหันไปถามแม่ที่นั่งหน้างออยู่เบาะหลัง

“โอ้ย! เมื่อวานยายต้อยทำกระแตะบลูเบอร์รี่คล่ำรีบโกยรีบเก็บแทบไม่ทัน ฮาๆๆ” ป้าจีกกี้แทรกขึ้นก่อนแถมหัวเราะจนเสียงหายลงลำคอ “โอ๊ะๆๆๆๆ” แกไปโขกๆ จนหน้าแดงกล่ำ “..โอ้ย! สำลักน้ำลายตัวเองเกือบตาย”

“ฮ่าๆๆ….” เราหัวเราะขึ้นพร้อมๆ กัน จนหลานชายตัวเล็กสะดุ้งตื่น

“สมน้ำหน้า…อยากให้ฉันยืมรถเข็นดีนัก…ฉันก็หิ้วของฉันเองทุกวันพอเธอเคี้ยวเข็นให้ใช้รถแล้วเป็นไงละ”

“แหมมมม….พี่ต้อยก้อ” ยายจั๊กกี้พูดพลางหัวเราะต่ออีกยาว แต่นางฟ้าตัวกลมกลับร้องไห้….

“อ้าวร้องไห้ทำไมอะอาเจ่….” ผมรีบถามเมื่อเห็นแกใช้ข้อมือป้อมปาดที่หางตาทั้ง 2 ข้างไปมา

“ฉานนหัวเราะยะ….” นางฟ้าตัวกลมตอกกลับพร้อมปล่อยเสียหัวเราะตามมาอีก ผมจึงยื่นแผ่นกระดาษทิชชู่ให้ “อีบ้า!….ฉานนไม่ได้ร้องไห้ ฉานนหัวเราะโว้ยยยยย”

เมื่อทุกคนสงบลง “แม่ได้เกือบๆ 300 พาวด์ ถ้าไม่คล่ำฉันมีสิทธิ์ได้ 300 พาวขึ้นนะ พูดแล้วยังเสียดายไม่หาย ฮ่าๆ”

“ถ้าพ่อไอ้เบ๊บมาเจอตอนเรากำลังโกยลูกบลูเบอร์รี่ขึ้นจากดิน…มีหวังโดนไม่ใช่น้อยๆ ฮะๆ”

“อุ้ย!…ก็ได้เยอะนะ 130-140 เหรียญเลยนะนั้นนะ” นางฟ้าตัวกลมคำนวณตัวเลขให้เสร็จสับ แล้วพูดต่อไวไว “วันนี้เราสามคนเอาให้ได้ 400 พาวด์เลยนะ จะได้ไม่แพ้ยายจั๊กกี้”

“เอาเลยจ้า!!!!! ดีใจด้วยยยย” ป้าจั๊กกี้ลากเสียงยานๆ ยาวๆ

ป้าจั๊กกี้แกเป็นคนแบบนี้แหละครับ ใจดี ยิ้มง่าย ไม่เคยด่า ไม่เคยบ่น ไม่เคยด่าใครนอกจากพ่อไอ้เบ๊บ ไอ้เรื่องนินทรา อิจฉานะลืมได้เลย วันๆเอาแต่หัวเราะตามคนนั้นทีคนนี้ที…ขอขยายเรื่องราวของป้าจั๊กกี้ซะหน่อยนะครับ ป้าจั๊กกี้เป็นคนไทยเช่นเดียวกับแม่และผมนี้แหละแต่ปัจจุบันแกได้เป็นคนแคนาเดี้ยนเรียบร้อยแล้วครับ แกย้ายมาอยู่ที่นี้เกือบ 15 ปีละ แกพึ่งเลิกกับสามี ถ้าแม่ไม่มาอยู่ด้วยแกก็จะอยู่คนเดียวโดยมีพี่พรกับนางฟ้าตัวกลมแวะมาเยี่ยมเป็นระยะๆ

เช้านี้เรามาถึงฟาร์มพ่อไอ้เบ๊บเร็วหน่อย แต่ก็มีรถคันใหญ่ของคนงานที่มาเก็บบลูเบอร์รี่ด้วยกันจอดอยู่ก่อนแล้ว 3 คัน แดดแรกกำลังเลียยอดสนสูงทางทิศตะวันออกและค่อยลามสู่ยอดเมเปิ้ลกลางฟาร์มที่ยังเป็นสีทึมๆ บ้านหลังคารูปตัว A ก็ยังมืดไร้ผู้อาศัยแม้แต่บ้านของป้าเบล็กกี้สาวฝรั่งผมบลอนขี้ยาก็ไม่ต่างกัน

“ไป ไป แถวโน้น!…ที่มีกระแตะซ้อนกัน 4 ใบนั้นละ เข้าเลยๆ” ป้าจั๊กกี้ออกคำสั่ง

“แหมๆ พ่อไอ้เบ๊บยังไม่มาเสียงดังเชียวนะ” นางฟ้าตัวกลมอดแซวไม่ได้ ก่อนจะหันมาหัวเราะกับผม “บักหล่าคำแพงก้อนเท่าแคงเอื้อย ขาเอื้อยใหญ่ไหม”

“เอาอีกแล้วไงละกู” ผมพึมพำพยายามไม่ให้ริมฝีปากขยับ “หาเรื่องด่าผมแต่เช้าเลยเนอะ” ผมดักคอข้ามพุ้มบลูเบอร์รี่ไปหลายแปลง

นางฟ้าตัวกลมจึงหันไปหัวเราะพลางกระซิบกระซาบบางอย่างกับแม่แทน “เนี้ย!ยายต้อย ฉันพูดกับไอ้ทิมมี่มันแล้วนะ ถ้าปีหน้ามันไม่ยอมทำใบขับขี่ ฉันจะให้มันเดิน…รถมี 2 3 คันถ้ามีใบขับขี่มันสะบายไปแล้วไม่ต้องให้ฉันด่าได้ทุกวัน แกว่าจริงไหม”

“กลับไปก็ไปทำใบขับขี่มาละกัน…แม่จะได้สะบายไปด้วย” แม่แหกปากข้ามแถวมาสั่ง เธอมักจะเห็นดีเห็นงามกับนางฟ้าตัวกลมในเรื่องทำนองนี้เสมอ

“ยังไม่รู้จะเคลียงานได้ถึงเดือนรึเปล่าเลย ขนาดมาแค่ 2 วีคยังโดนเล่นซะบาน” ผมหายใจทิ้งเฮือกใหญ่ “ยิ่งเมื่อคืนทีมวิศวกรไลน์มาถามเรื่องโน้น เรื่องนี้เกือบเช้า” เบื่อโคตร

….OK ยาวเกินอีกละยังไม่เริ่มเก็บบลูเบอร์รี่กันเลย คราวหน้า…อาจจะได้รู้สักทีว่ามีอะไรเกิดขึ้นบนทางหลวงหมายเลข 1 Trans Canada HWY. ผม Timmy Buto รายงานจากฟาร์มพ่อไอ้เบ๊บ ถนน 40Ave แลงเลย์ แวนคูเวอร์เช่นเคยครับ…ไปละบายย!

Related posts:

นินจาเลือดซามูไร บทที่ 7
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 13
สมรภูมิปักษา8
สมรภูมิปักษา19
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 2
สมรภูมิปักษา4
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 11
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 16
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 22
สมรภูมิปักษา12
สมรภูมิปักษา11
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 11
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 40
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 23
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 39
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 17
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 23
"อนุชาย" คืออะไร? เร็วๆ นี้ รู้เรื่อง!
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 10
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 4
สมรภูมิปักษา15
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 41 (จบบริบูรณ์)
สมรภูมิปักษา18
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 8
สมรภูมิปักษา2
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 21
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 18
สมรภูมิปักษา20
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 29
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 7
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 25
สมรภูมิปักษา5
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 3
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 37
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 19
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 38
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 20
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 5
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 28
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 26
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 35
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 36
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 12
สมรภูมิปักษา24
สมรภูมิปักษา16
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 22
สมรภูมิปักษา9
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 13
ฉันกับนางฟ้าตัวกลม ตอนที่ 27
นินจาเลือดซามูไร บทที่ 6